|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به پیچیدگیهای عشق و تمکین اشاره میکند. او میگوید که وابستگی به عشق، دل را به تنگنا میاندازد و افکار را آشفته میکند. در هر نفس، فرصتهای جدیدی وجود دارد، اما دل همچنان در دام احساسات گرفتار است. از طرفی، در این عشق، زیبایی (گل) قدرت بیشتری دارد و عشق میتواند درد و رنج (خار) را تحمل کند. به طور کلی، این شعر به تعهد و چالشهای عشق اشاره دارد.
هوش مصنوعی: بستن پیمان با دل دیوانه، کاری است که ما را از هر فکر و اندوهی آزاد میکند.
هوش مصنوعی: زندگی همواره با دقت و اراده رابطه دارد. هر لحظه فرصتی برای ماست که میتوانیم با خیال و اندیشهمان به سمت آرزوهایمان حرکت کنیم یا در دامهای دلمشغولیها گرفتار شویم. سعی در این است که در این میان، دست از کار و تلاش برنداریم.
هوش مصنوعی: اگر گل در لباس باشد، جنون میتواند به مانند تیغی باشد. اما در اینجا، حرف زدن و گفتوگو مانند خار است و شکسته شدن دل ما کار آسانی نیست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.