|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زمین و عشق است. شاعر میگوید که زمین به عنوان گنج، توانایی بازگشت نگاه محبوب را ندارد و در روز قیامت هم نمیتواند افراد را دوباره به هم برساند. به نظر میرسد در دنیای خواب، عشق و شوق دیدار محبوب وجود دارد، اما در واقعیت، فریب برخی سخنان شیرین درباره وصال عشق ممکن است فرد را به هلاکت برساند. در نهایت، سوالات و نگرانیهای درباره محبوب نمیتوانند به دستاوردی برسانند.
هوش مصنوعی: زمین که سرشار از گنج و ثروت است، نمیتواند اجازه دهد که خاک، راه تو را به روز قیامت باز کند؛ چرا که چشمانتظاری و توجه تو به این دنیا، باعث قربانی شدن تو میشود.
هوش مصنوعی: بهشت اگر در روز قیامت به چشم بیاید، فردی که در خواب غفلت است، نمیتواند زیبایی و شور زندگیات را درک کند.
هوش مصنوعی: فریب سخنچینان میتواند وعدهی وصلی شیرین دهد، اما پرسشهای چشمان تو تنها بهانهای برای معذرتخواهی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.