|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به احساسات عاشقانه و آثار عشق بر زندگی اشاره میکند. او از شعلههای عشق صحبت میکند و ابراز خوشحالی میکند که معشوقش با چشم اعتبار به او مینگرد. همچنین به حس حسادت و سوزش ناشی از عشق اشاره میکند و میگوید کسی که عاشق است، تنها گل افسردگی را خواهد چید و دلش به فال جنون در بهار خوش است. این ابیات نشاندهنده عمیقترین احساسات انسانی و زیباییهای عشق هستند.
هوش مصنوعی: اگر او به من نگاه میکند و انگار یک شعله خار میبیند، خوشحالم که این نگاهش با توجه و ارزش به من است.
هوش مصنوعی: به خاطر حسادت به نعمت و کامیابی دیگران، چشمان من از درد میسوزد؛ زیرا در کنار نوشیدنی، تصویر چهره تو را میبینم.
هوش مصنوعی: کسی که در بهار با حس جنون نگاه میکند، دیگر از باغ فقط غم و اندوه برداشت نخواهد کرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.