|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل به احساسات عمیق و دوگانگی در ایمان و عشق اشاره دارد. شاعر از غفلتهایی صحبت میکند که ممکن است ایمانش را تحت تأثیر قرار دهد و به سوی کفر ببرد. او همچنین بیان میکند که نمیتواند از چشم معشوقش دور شود، حتی اگر آن چشمها به او آسیب برسانند. در ادامه، شاعر از احساس ناامیدی و ترس از پشیمانی هنگام ورود به دنیای عشق و شوق سخن میگوید.
هوش مصنوعی: چندین بار غفلت باعث میشود که ایمانم مورد تردید قرار گیرد، اما به دنبال چیزی هستم که مرا از حالتی که در آن هستم، به حالتی بهتر برساند.
هوش مصنوعی: چشم از چشم او برنمیدارم، حتی اگر با مژگانش به من آسیب بزند.
هوش مصنوعی: از جایی که با فضایی آشفته و دشوار روبرو هستم، دور شدهام. اما به خاطر اشتیاقی که در دل دارم، نگرانم که مبادا پشیمانم کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
من همی ترسم که ویرانم کند
بی نجاح و نسل و بیجانم کند
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.