|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به نقد خصومت و کینه در روابط انسانی میپردازد. شاعر بیان میکند که مهر و محبت در طول زمان میتواند به کینه تبدیل شود و حتی دوستان نیز ممکن است از هم رنجیده شوند. او همچنین اشاره میکند که شرم و عاطفه خوب است، اما بیاحساسی و نداشتن شوخی جایز نیست. در نهایت، مولف به این نتیجه میرسد که کینهورزی در روابط انسانی خصم دیرینهای است.
هوش مصنوعی: دوست داشتن و محبت افرادی که دیدگاههای محدودی دارند، همیشه با مخالفت و کینه همراه بوده است. در حالی که کسانی که دل پاک و نیکی دارند، مثل آینهای صاف میمانند که نشاندهندهی حقیقت و خوبی هستند.
هوش مصنوعی: خجالت زیاد و روحیه شاداب بسیار خوب است؛ اما نداشتن شوخی و آزرلین خود، نشانه ناپسندی است.
هوش مصنوعی: دوستان بعضی وقتها به خاطر یک نگاه از هم ناراحت میشوند. وقتی محبت و دوستی بر اثر زمان کهنه میشود، گاهی به کینه تبدیل میگردد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.