|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چون شعله آبروی نیاز است خون من
چون بیخودی چکیده راز است خون من
از کشتن وجود و عدم صرفه می برند
دشمن پرست دوست نواز است خون من
صیاد هرزه منت صیدم نمی کشد
گلدسته بند چنگل باز است خون من
در بند یک ترانه گرفتم که جان دهم
مانند نغمه در رگ ساز است خون من
از سوختن چراغ دلم زنده شد اسیر
چون خس بهار سوز و گداز است خون من
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عمق احساسات و رازهای وجودی خود اشاره می‌کند. او خونش را نماد نیاز و راز می‌داند و بیان می‌کند که درد و رنج ناشی از عشق و خسران، جانی تازه به او می‌دهد. با تشبیه‌های مختلف، به رابطه‌اش با دوستی و دشواری‌های زندگی پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه سوختن در عشق و دل تنگی او را زنده می‌کند. شاعر از وضعیت خویش به عنوان یک اسیر سخن می‌گوید که در دنیای شعر و موسیقی در بند است و زندگی‌اش به آهنگ و نغمه بدل شده است.
هوش مصنوعی: وقتی که نیاز به چیزی احساس می‌شود، آبروی انسان مانند شعله‌ای در می‌آید و خون من به خاطر بیخودی و درونی‌ترین رازهایم، جاری شده است.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر از تنش و رنجی که برخی افراد در روابط خود به وجود می‌آورند سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که دشمنان نه تنها به وجود خود آسیب می‌زنند، بلکه محبت دوستان نیز در این شرایط تحت تأثیر قرار می‌گیرد. در واقع، شاعر به تضاد میان عشق و کینه و تأثیر منفی آن بر زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: صیاد به شکار من توجهی ندارد، در حالی که چنگل همچنان آماده است و خون من در حال جاری شدن است.
هوش مصنوعی: در دام یک آهنگ افتاده‌ام که حاضرم جانم را فدای آن کنم، زیرا خون من به مانند نغمه‌ای است که در رگ‌های ساز جاری‌ست.
هوش مصنوعی: از خاموشی چراغ دلم، احساسم زنده شده است، مانند گیاهی که در بهار در آتش سوز و گداز می‌سوزد، خون من نیز تحت تأثیر این آتش است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.