|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دارم دلی به سینه چو کژدم به زیر خاک
رحم است برگزیده انجم به زیر خاک
عالم خزانه دار سرشک روان ماست
گنج روان چرا نشود گم به زیر خاک
بستیم رخت و کم نشد اسباب سوختن
این مشت استخوان شده هیزم به زیر خاک
در بند نارسایی سعی است کار خلق
بی دام نیست دانه مردم به زیر خاک
دلکش تر است زمزمه در پرده فنا
مجنون فکند شور ترنم به زیر خاک
چون موج اسیر محشر ما بحر رحمت است
کی می رود شهید تظلم به زیر خاک
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از درد و رنجی که در دل خود احساس می‌کند سخن می‌گوید و به توصیف حالاتی می‌پردازد که در آن زندگی و مرگ به هم پیوند خورده‌اند. او دلی پر از احساسات عمیق دارد که به همین خاطر تحت فشار و بی‌رحمی زمانه قرار گرفته است. به تصویر کشیدن خزانه‌داری که اشک‌های او را گنج ارزشمندی می‌داند، نمادی از تلاش برای حفظ احساسات در دنیای بی‌رحم است. در انتها، او به زیبایی‌های پنهان در زندگی و فنا اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که همواره شواهدی از امید و رحمت وجود دارد.
هوش مصنوعی: دلم مانند کژدمی است که در زیر خاک پنهان شده و ترحم و رحم بر آن گران آمده است، مانند ستاره‌هایی که در دل زمین مخفی شده‌اند.
هوش مصنوعی: عالم مانند خزانه‌داری است که اشک‌ها و احساسات ما را در خود دارد. اگر گنجینه‌ی ما، یعنی این احساسات و اشک‌ها، تحت زمین دفن شود، چگونه ممکن است که گم شود؟
هوش مصنوعی: بار و بنه‌ام را جمع کرده‌ام، اما آتش سوختن هنوز خاموش نشده است. این جسم نحیف و استخوانی من به زیر خاک، مانند هیزم برای شعله‌ها باقی مانده است.
هوش مصنوعی: در تلاش و کوشش انسان‌ها، همیشه محدودیت‌ها و نواقصی وجود دارد. بدون تله و دام، انسان‌ها به مانند دانه‌هایی هستند که در زیر خاک پنهان شده‌اند و نمی‌توانند رشد کنند.
هوش مصنوعی: دلنوازتر از آن است که در دنیای فانی، صدای رازآلود یک مجنون به گوش برسد، و این صدا همچنان شور و شوقی را زیر خاک به همراه دارد.
هوش مصنوعی: مانند موجی که در طوفانی گرفتار شده است، دریای رحمت ما همیشه وجود دارد. آیا شهیدی که مظلوم واقع شده، به زیر خاک خواهد رفت؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بر من مریز اشک ترحم به زیر خاک
آن دانه نیستم که شوم گم به زیر خاک
از دل به مرگ شورمحبت نمی رود
جوش نشاط می زند این خم به زیر خاک
سر سبزی بهار نیرزد به برگریز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.