|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات و تصورات مختلفی است که انسانها از عشق، امید و زندگی دارند. حسن از ناامیدی رنگی میبرد و عشق در آینه خود را میبیند. زاهدی که از عذاب دوزخ نگران است، بهشت را با چه امیدی جستجو میکند. هر کس به اندازه توان خود بار سبکتری را بر دوش میگذارد و دنیاپرستها حسرت جاودانگی دارند. در نهایت، اشاره به این است که درد و رنج در دل انسانها کم نمیشود و حتی در آن اندک لحظات نورانی، مانند قطرهای از چشمه خورشید، احساساتی عمیق وجود دارد.
هوش مصنوعی: رنگی که زیبایی از دل ناامید میگیرد، عشق برای آینه به نمایش میگذارد.
هوش مصنوعی: زاهدی که به خاطر نفسش جهنم به حالتی ناخرسند در آمده، چرا بهشت را با چه امیدی در ذهن دارد؟
هوش مصنوعی: هر فردی به اندازهی ظرفیت و توان خود بار زندگی را به دوش میکشد. کسانی که به دنیا وابستهاند، همواره آرزوی جاودانگی و ماندگاری دارند.
هوش مصنوعی: عواطف و احساسات ما تحت تأثیر سختیها و دردها قرار نمیگیرد، زیرا این رنجها مانند قطرهای از چشمه نور و زندگی هستند که نمیتوانند ما را تضعیف کنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.