فسونی خوانده چشمت شیشهها را
که نرگسدان کند اندیشهها را
خدایا وحشیان را رام ما کن
نخستین این تغافلپیشهها را
مه نو در شفق خوش مینماید
به طاق ابرویش نه شیشهها را
هر آهی بلبلی یا باغبانی
غمش گلزار کرد اندیشهها را
نظر هرچند دهقان حریصی است
نفس از دل برآرد ریشهها را
اسیر از چشم آهو میگریزد
به شیران تنگ دارد بیشهها را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جاذبه چشمان نسیم و همچنین تاثیرگذاری آن بر افکار و احساسات افراد است. شاعر از خداوند درخواست میکند که گرایشات وحشی و سرکش انسانها را کنترل کند. همچنین، با اشاره به زیبایی مهتاب و ابروهای معشوق، احساسات و اندیشههای مختلف را به تصویر میکشد. در این شعر، تمثیلهایی از محبت، زیبایی و چالشهای عشق به کار رفته است. شاعر همچنین به تضاد میان احساسات و خواستههای انسانها در برابر طبیعت و سرشت وحشی آنها اشاره میکند.
هوش مصنوعی: چشمانت به مانند شیشه، افسون کردهاند، به طوری که میتوانند تفکر و اندیشهها را تحت تأثیر قرار دهند، همچنان که نرگسهای زیبا بر ذهن آدمی تأثیر میگذارند.
هوش مصنوعی: خدایا، بیقراران و رامنشدگان را به ما نزدیک کن، خصوصاً کسانی که در ابتدا به طرز ناشیانهای رفتار میکنند و خود را نادیده میگیرند.
هوش مصنوعی: ماه جدید در سپیدهدم به زیبایی زیر ابروی او جلوهگر است و مانند شیشهها نمیتابد.
هوش مصنوعی: هر غمی که یک بلبل یا باغبان احساس میکند، به گونهای اندیشهها و تفکرات آنها را تحت تأثیر قرار میدهد و بر روح و حال و هوای گلزار میافزاید.
هوش مصنوعی: هرچند که کشاورز دلخواه و پر تلاش است، اما نفس انسان میتواند ریشهها و بنیادهای عمیق را از دل بیرون بکشد.
هوش مصنوعی: کسی که تحت فشار و ترس است، به جای اینکه از خطر واقعی دور شود، خود را به مکانهای خطرناکتر میکشاند و با موجودات خطرناکتر روبهرو میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از آن آموخت انسان پیشهها را
وز آن ترکیب کرد اندیشهها را
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.