خون بود دل که لذت درد نهان شناخت
این غنچه قطره بود که رنگ جنان شناخت
آیینه است پرتو شمع مزار من
در خواب هم خیال تو را می توان شناخت
دارد نقیض گیری عاشق سرایتی؟
حسن یقین من ز دل بدگمان شناخت
پیداست از جبین عدم عشق پرده سوز
این باده را ز شیشه خارا توان شناخت
شب خوابش از فسانه قتلم ربوده بود
روزم ز اظطراب دل پاسبان شناخت
روزی کتابخانه غفلت گشود دل
تعبیر خواب الفت اهل جهان شناخت
در پیش پای پرتو خورشید برنخاست
گردی که جای خویش در آن آستان شناخت
رنگ گل و فروغ می و لعل یار شد
هر کس که قدر خویش چو آب روان شناخت
گردی که شبنم گل این سرزمین نشد
کی قرب مهر و منزلت آسمان شناخت
خوابی که می برد به ره شوق راحت است
دیوانه قدر بستر ریگ روان شناخت
حرز یقین به وسوسه دیدم که شد اسیر
موری که گرد بیدلی کاروان شناخت؟
پرواز هرزه راه به منزل نمی برد
کی تیر بی سراغ محبت نشان شناخت
هر دل که در ریاض وفا مست خواب شد
کی لذت صبوحی این گلستان شناخت
از سیر باغ و بادیه حاصل نمی برد
هرکس که گردباد ز سرو روان شناخت؟
در خواب دید آینه عکس مراد من
خود را اسیر محرم راز نهان شناخت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی احساسات و تجربیات عاشقانه و درونی شاعر میپردازد. شاعر با تأکید بر درد و لذت عشق، به شناخت عمیق وجود خود و عشق اشاره میکند. او در تصاویری از گلها، شمع و خواب به جستجوی معانی پنهان عشق و هویت خود پرداخته و میگوید که برای شناخت عشق و ارزشهای زندگی باید درون خود را بشناسیم و از ظواهر دوری کنیم. شاعر همچنین به تضادها و چالشهای عشق، حساسیتهای دل و اهمیت وفا در روابط میپردازد و در نهایت به این نتیجه میرسد که آگاهی و تجربه در عشق ما را به حقیقت نزدیکتر میکند.
هوش مصنوعی: دل مانند خونی است که درد پنهان را چشید و این غنچه مانند قطرهای است که به رنگ بهشت آگاه شد.
هوش مصنوعی: آیینه، نور شمع آرامگاه من را نشان میدهد و حتی در خواب هم میتوانم تو را در خاطر داشته باشم.
هوش مصنوعی: آیا عاشق به دنبال اینکه طرف مقابلش را به چالش بکشد؟ زیبایی یقین من از دل کسی که به او بدگمان است، نمایان شده است.
هوش مصنوعی: با نگاه به پیشانی که نشانهای از عدم عشق است، به وضوح میتوان فهمید که این شراب سوزان را از شیشهای سخت و شفاف میتوان شناخت.
هوش مصنوعی: شب، خواب از یاد و خاطرهی قتلم گرفته بود و روز، دلنگرانیام را به نگهبان نشانده بود.
هوش مصنوعی: روزی کتابخانهای از خواب غفلت باز شد و دلها به تفسیر خواب و آشنایی با عشق و دوستی مردمان دنیا مشغول شدند.
هوش مصنوعی: در برابر نور خورشید، غباری برنمیخیزد که جایگاه خود را در آن آستان بشناسد.
هوش مصنوعی: هر کس که ارزش و مقام خود را مانند آب روان درک کند، به زیبایی گل و درخشندگی می و جوانی معشوق دست خواهد یافت.
هوش مصنوعی: اگر شبنم گل این سرزمین را نشناسد، دیگر چه کسی میتواند مقام و ارزش آسمان را درک کند؟
هوش مصنوعی: خواب و آرامشی که ناشی از عشق و اشتیاق است، برای دیوانهای که به اهمیت و ارزش جای خواب خود پی برده، خوشایند و راحت به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که گاهی اوقات باورهای محکم و یقین انسان تحت تأثیر وسوسهها و شک و دودلی قرار میگیرد، مانند کاروانی که در گرد و غبار بیاطمینانی گم میشود و نمیتواند مسیر خود را به درستی تشخیص دهد. این تصویر نشاندهنده تأثیر منفی شک و تردید بر روی ایمان و اعتقادات انسان است.
هوش مصنوعی: پرواز بیهدف به جایی نمیرسد؛ چون تیر عشق تنها با نشانی مشخص شناخته میشود.
هوش مصنوعی: هر دلی که در باغ وفا خوابش ببرد، هرگز لذت صبحگاهی این گلستان را نخواهد شناخت.
هوش مصنوعی: هر کسی نمیتواند از زیباییهای باغ و دشت بهرهمند شود، اگر نتواند تفاوت بین آرامش و طوفان را تشخیص دهد.
هوش مصنوعی: در خواب، فردی خود را در آینه مشاهده میکند و میفهمد که در دنیای باطنیاش، درگیر رازهایی است که تنها برای او روشن است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.