آنچه از ما می کشد حیرانی ما روز و شب
کی خجالت می کشد از دست سودا روز و شب
عکس او طفلانه با آیینه بازی می کند
چون گرفت آرام در چشم و دل ما روز و شب
هرزه گرد است آسمان یکدم نمی گیرد قرار
می کند اسراف عمر از کیسه ما روز و شب
امتیاز خوب و زشتی نیست در زیر فلک
غرقه را یکسان بود در قعر دریا روز و شب
نور و ظلمت پرده دار خلوت صبحند اسیر
کی دویی دارد به چشم مرد بینا روز و شب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی حالت حیرانی و عدم آرامش انسان در زندگی میپردازد. شاعر به تکرار روز و شب اشاره دارد و از خجالت ناشی از حسرت و اندوه سخن میگوید. او تصویری از عاشقانهای با معشوق ارائه میدهد که در آن دل و چشم انسان به آرامش نمیرسند. همچنین، زندگی را همچون آسمانی بیقرار توصیف میکند که عمر را بیرحمانه هدر میدهد. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره میکند که خوب و بد در زیر آسمان هیچ تمایزی ندارند و نور و ظلمت همگی در اسارت زمانند. این مجموعه، نشاندهندهی ناتوانی انسان در یافتن آرامش و تفاوت در زندگی است.
هوش مصنوعی: آنچه ما را به حیرت و سردرگمی میکشاند، همیشه در روز و شب وجود دارد. آیا این عواطف و احساسات ما هرگز از تاثیرات و وسوسههای خود خجالت میکشند؟
هوش مصنوعی: عکس او مانند یک کودک با آینه بازی میکند و وقتی که آرام میگیرد، در دل و چشم ما روز و شب تأثیر میگذارد.
هوش مصنوعی: آسمان همیشه در حال چرخش و تغییر است و هیچگاه به حال آرامش نمیرسد. این ناپایداری و گذر زمان باعث میشود که عمر ما به هدر برود و روزها و شبها از زندگیمان کاسته شود.
هوش مصنوعی: در زیر آسمان، خوب و بد هیچ تفاوتی ندارند، مثل این که در عمق دریا، روز و شب به یک حالت هستند.
هوش مصنوعی: نور و تاریکی، همانند پردههایی هستند که فضای صبح را میپوشانند. انسان بینا میبیند که چگونه روز و شب، هرچند متفاوت، در یک جریان واحد وجود دارند و شکاف بین آن دو در واقع یک توهم است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.