|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
من ار پیش یار آبرویی ندارم
ز خاک درش ره به سویی ندارم
به زندان دوری بسازم ضروری
چو از گلشن وصل بویی ندارم
ببخشای اگر پیش راهت نهم روی
که جای دگر راه و رویی ندارم
ز خار غمم خسته چون بلبل دی
از آن با گلی گفتگویی ندارم
مگو عاقبت خون شاهی بریزم
که من خود جز این آرزویی ندارم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ناتوانی و عدم راه‌گشایی برای عبور از مشکلات عاشقانه خود سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که در نبود یار، عزت و آبرویی ندارد و زندگی‌اش به زندانی تبدیل شده است. با تشبیه خود به بلبل، از درد و غم ناشی از جدایی یاد می‌کند و به امید تغییر وضعیتش، آرزوهایی در دل پرورش می‌دهد. در نهایت، او به خود اجازه نمی‌دهد که به ناامیدی بیفتد، زیرا تنها آرزویش عشق و وصال است.
هوش مصنوعی: اگر در حضور معشوق آبرو و شان ندارم، پس از خاک در خانه‌اش هیچ راهی به سوی دیگر ندارم.
هوش مصنوعی: برای من ضروری است که در دوری زندانی بسازم، چون از باغ وصالی هیچ بویی نمی‌برم.
هوش مصنوعی: ببخشید اگر در مسیر تو قرار می‌گیرم، زیرا در هیچ جای دیگر نمی‌توانم بروم یا بایستم.
هوش مصنوعی: من از دردها و غم‌های خود خسته شده‌ام، مثل بلبل که دیگر هیچ حرفی با گل نمی‌زند و به خاطر آن خارها و سختی‌ها، دیگر به زیبایی‌ها توجهی ندارم.
هوش مصنوعی: نگو که در نهایت خون یک پادشاه را می‌ریزم، زیرا من خود جز این آرزو چیز دیگری نمی‌خواهم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو چشم تو من فتنه جویی ندارم
چو زلف تو آشفته خویی ندارم
چنان کرد عشقت مرا پیش مردم
که جز اشک خود آب رویی ندارم
ز اشکم به هر سو روان گشته جویی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.