چنین که تو سمری ای پسر بشیرینی
بدور تو نکند کس نظر بشیرینی
شکرفشان لب تو دید و شد بجان مایل
دلم بسوی تو همچون جگر بشیرینی
اگر ز لعل تو بودی نشان در اول عهد
چگونه نام گرفتی شکر بشیرینی
جهان بدور تو شیرین شود چو آب از قند
چرا دهند بدور تو زر بشیرینی
رهی که تلخی هجر تو داشت کام دلش
نداشت رغبت ازین بیشتر بشیرینی
ترا کنار گرفت و در آن میان ناگاه
لب تو دید و فرو برد سر بشیرینی
دگر بمأمن اصلی خود چگونه رسد
هر آن مگس که بیالود پر بشیرینی
ز حسرت تو چو شمع از نگین اثر پذرفت
چو دادم از لب لعلت خبر بشیرینی
دل مرا بتو از جمله میل بیشترست
که میل طفل بود بیشتر بشیرینی
بپیش صادر و وارد حکایت تو کنم
بسنده کرده ام از ماحضر بشیرینی
ز شعر خود غزلی نزد یار بردم و گفت
یکی بچشم رضا در نگر بشیرینی
چو می روی بسفر شعر بنده با خود بر
که طبع میل کند در سفر بشیرینی
جواب داد که با این همه شکر که مراست
کی التفات کنم من دگر بشیرینی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «بشیرینی» در وصف شیرینی لب و حسن معشوق است و آن را برتر از شکر و قند میداند. شاعر میل خود به یار را به میل جگر و کودک به شیرینی و گرفتاری مگس در شیرینی مانند میکند. در پایان شاعر شعر شیرین خود را به یار هدیه میکند تا در سفر همراه داشته باشد، اما یار با نازی ظریف پاسخ میدهد که با این همه شکری که خود دارد، نیازی به شیرینی دیگری ندارد.
هوش مصنوعی: ای پسر، تو در شیرینی چنان زبانزد و افسانه شدهای که در روزگار تو کسی به شیرینی دیگری نگاه نمیکند.
هوش مصنوعی: دلم لب شکرریز تو را دید و با تمام جان به تو مایل شد؛ همانگونه که جگر به شیرینی میل دارد.
هوش مصنوعی: اگر در آغاز آفرینش نشانی از لب لعل تو وجود داشت، شکر هرگز به شیرینی نامآور نمیشد.
هوش مصنوعی: در روزگار تو جهان شیرین میشود، همانگونه که آب با قند شیرین میشود؛ پس دیگر چرا در زمانهٔ تو برای خریدن شیرینی زر میپردازند؟
هوش مصنوعی: من، بندهٔ تو، که کامم از هجران تو تلخ شده بود، آرزویی بیش از این نداشتم که به شیرینی برسم.
هوش مصنوعی: تو را در آغوش گرفتم و در همان حال ناگهان لبت را دیدم و سر در شیرینی آن فرو بردم.
هوش مصنوعی: هر مگسی که بالش به شیرینی آلوده شود، دیگر نمیتواند به جایگاه امن خود بازگردد؛ عاشق نیز چون گرفتار لب یار شد، رهایی ندارد.
هوش مصنوعی: وقتی با شیرینزبانی از لب لعل تو خبر دادم، شنونده از حسرت تو چنان اثر پذیرفت که موم از نقش نگین اثر میگیرد.
هوش مصنوعی: دل من از میان همه چیز بیش از همه به تو میل دارد، همانگونه که میل کودک به شیرینی بیشتر است.
هوش مصنوعی: برای هر رونده و آیندهای داستان تو را بازگو میکنم؛ گویی از آنچه در دسترس دارم، تنها شیرینی برای پذیرایی پیش آوردهام و به همان بسنده کردهام.
هوش مصنوعی: غزلی از شعرهای خود نزد یار بردم و گفتم: یک بار با چشم رضایت در این شیرینی نگاه کن.
هوش مصنوعی: گفتم: وقتی به سفر میروی، شعر این بنده را با خود ببر، زیرا طبع آدمی در سفر به شیرینی میل میکند.
هوش مصنوعی: یار پاسخ داد: با این همه شکری که خود دارم، دیگر کی به شیرینی دیگری توجه میکنم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.