ای دوست بی تو ما را اندر جهان چه خوشی
بی چون تو دلستانی در تن ز جان چه خوشی
پرسی ز من که بی من با خود چه بود حالت
اندر جوار دشمن بی دوستان چه خوشی
مشتاق چون تویی را از غیر تو چه راحت
جویای قوت جان را از آب و نان چه خوشی
گفتی مرا که چونی در دامگاه دنیا
مرغ آبی فلک را در خاکدان چه خوشی
گویی خوشست حالت با مردم زمانه
با همرهان رهزن در کاروان چه خوشی
از جان خود دلی را بی وصل تو چه نیکی
زآب دهن کسی را اندر دهان چه خوشی
این جان نازنین را از جسم راحتی نه
با همدگر دو ضد را در یک مکان چه خوشی
جویای حضرتت را از سیف نیست بهره
آنرا که زنده باشد از مردگان چه خوشی
دنیا و آخرت را بهر تو ترک کردم
بی تو درین چه راحت جز تو در آن چه خوشی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل عاشقانه و عرفانی به معشوق میگوید که بی او هیچ خوشیای در جهان نیست. به پرسشهای معشوق دربارهٔ حالش پاسخ میدهد و با تمثیلهایی مانند پرندهٔ آسمانی در خاکدان، همسفری با راهزنان و ناسازگاری جان و تن، بیلذتی زندگی دنیوی را نشان میدهد. در پایان اعلام میکند که دنیا و آخرت را برای معشوق رها کرده است، چون بی او نه در این جهان آسایشی هست و نه در آن جهان شادیای.
هوش مصنوعی: ای دوست، بی تو در این جهان هیچ شادیای نداریم. بی دلربایی مانند تو، داشتن جان در تن چه لذتی دارد؟
هوش مصنوعی: از من میپرسی که بی من حالت چگونه بود. کسی که در همسایگی دشمن و دور از دوستان باشد، چه خوشیای دارد؟
هوش مصنوعی: کسی که مشتاق تو باشد، از غیر تو آرامشی نمییابد؛ چنانکه کسی که غذای جان میجوید، از آب و نان لذتی نمیبرد.
هوش مصنوعی: از من پرسیدی که در دام دنیا چگونهای. پرندهای که جایگاهش آسمان است، در این خاکدان پست چه خوشیای دارد؟ مقصود جان آسمانی است که در دنیا گرفتار شده است.
هوش مصنوعی: میگویی لابد با مردم روزگار خوشی. کسی که در کاروان با همسفرانی راهزن همراه باشد، چه خوشیای دارد؟
هوش مصنوعی: دل بی وصال تو از جان خودش خیری نمیبیند؛ همانطور که آب دهانِ خودِ آدم در دهانش هیچ لذت و مزهای ندارد.
هوش مصنوعی: این جان لطیف از تن آسایشی ندارد، چون جان و تن دو ضدند و دو ضد در یک جا با هم خوش نیستند.
هوش مصنوعی: کسی که جویای درگاه توست، از سیف (خود شاعر) سودی نمیبرد؛ زیرا کسی که زنده است از مردگان لذتی نمیبرد. شاعر خود را در برابر طالبان زندهٔ حق مرده میشمارد.
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت را به خاطر تو رها کردم؛ چون بی تو در دنیا آسایشی نیست و جز تو در آخرت هم خوشیای نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.