جانا به یک کرشمه دل و جان همی بری
دردم همی فزایی و درمان همی بری
روی چو ماه خویش (و) دل و جان عاشقان
دشوار مینمایی و آسان همی بری
اندر حریم سینهٔ مردم به قصد دل
دزدیده میدرآیی و پنهان همی بری
گه قصد جان به نرگس جادو همی کنی
گه گوی دل به زلف چو چوگان همی بری
چون آب و آتشند در و لعل در سخن
تو آب هردو زآن لب و دندان همی بری
خوبان پیادهاند وزایشان برین بساط
شاهی به رخ تو هر ندبی زآن همی بری
با چشم و غمزهٔ تو دلم دوش میل داشت
گفتا مرا به دیدن ایشان همی بری؟
عقلم به طعنه گفت که هرگز کس این کند؟
دیوانه را به دیدن مستان همی بری!
دل جان به تحفه پیش تو میبرد سیف گفت
خرما به بصره زیره به کرمان همی بری!



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در خطاب به محبوب، او را ربایندهٔ دل و جان عاشقان میخواند که با ناز، چشم جادو و زلف چوگانوار دلها را پنهانی میبرد و با لب و دندانش لعل و مروارید را بیارزش میکند و در میان زیبارویان چون شاه شطرنج است. سپس گفتوگویی میان دل و عقل میآید: دل میخواهد به دیدن چشمان محبوب برود و عقل سرزنش میکند که دیوانه را نزد مستان نمیبرند. در پایان، سیف هدیه کردن جان به محبوب را به بردن خرما به بصره و زیره به کرمان تشبیه میکند.
هوش مصنوعی: ای محبوب، تنها با یک ناز و اشارهٔ چشم، دل و جان را میربایی؛ درد مرا بیشتر میکنی و درمانش را از من میگیری.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ماهمانندت را بهسختی و بهندرت نشان میدهی، اما دل و جان عاشقان را آسان میربایی.
هوش مصنوعی: به قصد ربودن دل، دزدانه به حریم سینهٔ مردم وارد میشوی و دل را پنهانی با خود میبری.
هوش مصنوعی: گاهی با چشم افسونگرت که چون نرگس است قصد جان عاشق را میکنی، و گاهی با زلف خمیدهات که چون چوگان است، دل را مانند گوی میربایی.
هوش مصنوعی: در سخن شاعران، مروارید و لعل به آب و آتش مانند شدهاند و به دندان و لب تشبیه میشوند؛ اما تو با لب و دندانت آبوتاب و اعتبار هر دو را از میان میبری.
هوش مصنوعی: به زبان شطرنج: زیبارویان دیگر بر این صفحه پیادهاند و تو شاهی؛ با رخسارت (که مهرهٔ رخ نیز هست) هر گرو و بُردی را از آنان میبری.
هوش مصنوعی: دیشب دلم به چشم و غمزهٔ تو میل کرده بود و به من گفت: آیا مرا به دیدن آنها میبری؟
هوش مصنوعی: عقلم با سرزنش گفت: آیا هرگز کسی چنین میکند؟ دل دیوانه را به دیدن چشمان مست میبری؟ یعنی دیوانه با دیدن مستان دیوانهتر میشود.
هوش مصنوعی: دل میخواست جان را بهعنوان هدیه نزد تو ببرد؛ سیف به او گفت: این کار مانند بردن خرما به بصره و زیره به کرمان است؛ یعنی محبوب خود جانهای فراوان در اختیار دارد و این هدیه بیارزش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.