تو می روی و مرا نقش تست در دیده
بیا که سیر نمی گردد از نظر دیده
از آن چراغ که در مجلس تو برمی شد
بجای سرمه کشیدیم دوده در دیده
از آن ز دیده مردم چو روح پنهانی
که اهل دیدن روی تو نیست هر دیده
اگر بیایی بر چشم ما نه آن قدمی
که بار منت او می کشیم بر دیده
درون خانه چنان جای پاک نیست که تو
قدم برو نهی ای نازنین مگر دیده
مهی که شب همه بر روزن تو دارد چشم
چو آفتاب ترا از شکاف در دیده
هزار بار اگر بنگرم ز باریکی
نمی شود ز میان تو جز کمر دیده
مدام بر در تو عاشقان خشک لبند
که جز بخون جگرشان نگشت تر دیده
مقیم کوی تو روشن دلان بیدارند
ترا بنور جمال تو هر سحر دیده
دهان پسته مثال تو کس ندیده بچشم
وگرچه گشته چو بادام سربسر دیده
ز گفته لاف مزن هیچ سیف فرغانی
که نزد رهرو عشقست معتبر دیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل معشوقی را خطاب میکند که از پیش او میرود و از او میخواهد بازگردد، چون چشمش از دیدارش سیر نمیشود. همهٔ بیتها با ردیف «دیده» ساخته شدهاند و با تصویرهایی چون سرمه کردن دود چراغ مجلس او، قدم نهادن معشوق بر چشم عاشق، کمر باریک، دهان پستهمانند و چشم بادامی، شوق دیدار و ارزش چشم را نشان میدهند. در بیت پایانی، شاعر به خود هشدار میدهد که در راه عشق، دیدن و مشاهده اعتبار دارد، نه لاف سخن.
هوش مصنوعی: تو از پیش من میروی، اما تصویرت در چشم من مانده است. بازگرد که چشم من از تماشای تو سیر نمیشود.
هوش مصنوعی: از دود چراغی که در مجلس تو برمیخاست، به جای سرمه دوده به چشم کشیدیم؛ یعنی همان دود مجلس تو برای چشم ما ارزش سرمه داشت.
هوش مصنوعی: تو مانند جان از چشم مردم پنهانی، زیرا هر چشمی شایستهٔ دیدن روی تو نیست.
هوش مصنوعی: اگر بیایی و بر چشم ما پا بگذاری، قدم تو چنان نیست که بر ما سنگینی کند؛ بلکه منت آن را با جان و دل بر چشم میگذاریم.
هوش مصنوعی: ای نازنین، در خانه جایی چنان پاک نیست که پا بر آن بگذاری، مگر چشم ما.
هوش مصنوعی: ماه که همهٔ شب از روزن خانهات چشم به تو دوخته است، مانند آفتاب تو را از شکاف در دیده است؛ یعنی ماه هم مشتاق دیدن توست.
هوش مصنوعی: کمر تو چنان باریک است که اگر هزار بار هم نگاه کنم، از میانت جز کمربند چیزی دیده نمیشود.
هوش مصنوعی: عاشقان پیوسته تشنهلب بر در تو ماندهاند و چشمشان جز با خون جگر تر نشده است؛ یعنی جز اشک خونین نصیبی ندارند.
هوش مصنوعی: در کوی تو روشندلانی بیدار ساکناند که هر سحر تو را در پرتو نور جمال خودت دیدهاند.
هوش مصنوعی: هیچکس دهانی کوچک و خندان چون پسته مانند دهان تو ندیده است، هرچند سراپا مانند بادام چشم شده باشد.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، به سخن و گفتار خود هیچ لاف مزن، زیرا در نظر رهرو عشق، دیدن و مشاهده معتبر است، نه گفتن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.