ای زروی خوب تو پشت زمین آراسته
از رخ تو ملک چون دنیا بدین آراسته
تو چنان آرایشی دادی زمین را کآسمان
ازمه و خورشید خود نبود چنین آراسته
ای شده کوی تو از دیدار تو جنت صفت
چون تو در فردوس نبود حور عین آراسته
آیینه برگیر و یکدم در رخ خود کن نظر
راست چون بستان بگل خود را ببین آراسته
از در دندان تو در خنده گوهر فشان
لعل تو دایم چو خاتم از نگین آراسته
گر بیاد روی خوبت نحل گل خوردی شدی
برمثال موم رنگین انگبین آرا سته
ور شبی برخاک درگاهت چومن خسبد بصدق
سگ شود همچون پلنگ از پوستین آراسته
پشت لشکرهای عشق ازروی جان بازان تست
چون بمردان دلاور صف کین آراسته
زیب تو از جامه نبود چون علم از نقش خود
کی بود دست کلیم ازآستین آراسته
تین وزیتون گرچه مذکورست در قرآن ولیک
باغ قرآن نبود از زیتون وتین آراسته
آفتاب عالم حسنی وچون رخسار ماه
اختران را چهره زآن رو وجبین آراسته
زآن رخ نیکو که باشد نور او بت خانه سوز
روم گردد همچو بت رویان چین آراسته
زینت رویت شود افزون از آب شعر اگر
خوان سلطان گردد از نان جوین آراسته
مشک بویان چمن را چون رخت ای گلستان
رو کجا باشد بخال عنبرین آراسته
سیف فرغانی ترا بلبل، تویی بستان او
گل کن ای بستان وبا بلبل نشین آراسته



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی معشوق است و ردیف «آراسته» در همهٔ بیتها نشان میدهد که روی یار زمین و آسمان و بهشت و حتی سرزمین روم را میآراید. شاعر چند بار تأکید میکند که زیبایی معشوق ذاتی است و از جامه و زیور بیرونی نیست، و برای آن به دست موسی و یاد انجیر و زیتون در قرآن مثال میزند. در پایان، سیف فرغانی خود را سگ درگاه و بلبل معشوق میخواند و شعرش را در برابر او ناچیز میشمارد.
هوش مصنوعی: ای کسی که روی زمین از چهرهٔ زیبای تو آراسته شده است؛ کشور و جهان از رخسار تو همانگونه آراسته است که دنیا با دین آراسته میشود.
هوش مصنوعی: تو به زمین چنان زیباییای بخشیدی که آسمان با همهٔ ماه و خورشیدش اینچنین آراسته نیست.
هوش مصنوعی: ای کسی که کوچهات از دیدار تو مانند بهشت شده است؛ در بهشت هم هیچ حوری به آراستگی تو نیست.
هوش مصنوعی: آینه را بردار و لحظهای به چهرهٔ خود نگاه کن تا ببینی که درست مانند باغی پر از گل آراستهای.
هوش مصنوعی: هنگام خنده، دندانهای مرواریدگونت گوهر میافشانند و لب لعلرنگت همیشه مانند انگشتری است که با نگین آراسته شده باشد؛ دندانها نگینِ لباند.
هوش مصنوعی: اگر زنبور عسل به یاد روی زیبای تو از گلها بخورد، عسلی که میسازد مانند موم رنگین، رنگارنگ و آراسته میشود.
هوش مصنوعی: و اگر سگی مانند من شبی با صدق و اخلاص بر خاک درگاه تو بخوابد، چون پلنگی میشود که پوستینی نقشدار بر تن دارد. شاعر خود را سگ درگاه معشوق میداند و میگوید خاک درگاه او حتی سگ را ارجمند میکند.
هوش مصنوعی: پشتوانهٔ لشکرهای عشق، جانبازانِ تو هستند؛ همانگونه که صف جنگ با مردان دلاور آراسته و نیرومند میشود.
هوش مصنوعی: زیبایی تو از جامه نیست، چنانکه زیبایی پرچم از نقش آن است؛ دست درخشان موسی کلیمالله هم از آستینش زیبایی نگرفت. یعنی زیبایی تو ذاتی است، نه از زیور بیرونی.
هوش مصنوعی: هرچند از انجیر و زیتون در قرآن یاد شده، شکوه و زیبایی قرآن از انجیر و زیتون نیست؛ زیبایی تو نیز از چیزهای بیرونی نیست، بلکه از خودِ توست.
هوش مصنوعی: تو خورشید جهان زیبایی هستی و چهرهٔ ستارگان، مانند روی ماه، از آن روی و پیشانی تو روشن و آراسته شده است.
هوش مصنوعی: از آن روی زیبا که نورش بتخانهها را میسوزاند، سرزمین روم مانند زیبارویان چین آراسته میشود.
هوش مصنوعی: اگر سفرهٔ سلطان با نان جو آراسته شود، زیبایی روی تو نیز از رونق شعر من افزون میشود. شاعر شعر خود را در برابر زیبایی معشوق، مانند نان جو بر سفرهٔ شاهانه، ناچیز میداند.
هوش مصنوعی: ای که چون گلستانی، گلهای خوشبوی باغ کجا مانند چهرهٔ تو با خال عنبرین آراستهاند؟
هوش مصنوعی: سیف فرغانی بلبل توست و تو باغ او هستی؛ ای باغ، شکوفا شو و آراسته در کنار بلبلت بنشین.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.