ای دل ار جانان خوهی جان ترک کن
یک جهت شو ملک دو جهان ترک کن
جان دهی جانان ترا حاصل شود
گر دلت جانان خوهد جان ترک کن
اندرین ره هرچه بینی غیر دوست
جمله کفرست ای مسلمان ترک کن
دوست خواهی ملک دنیا گو مباش
یوسف آمد بیت احزان ترک کن
شد عزیز مصر، یوسف را بگوی:
ملک خواهی راند زندان ترک کن
هرچه موری را بیازارد زتو
گر بود ملک سلیمان ترک کن
هرچه با آن مر ترا سرخوش بود
پای بر فرقش نه وآن ترک کن
تا سرت باشد گریبان بایدت
سر بنه وآنگه گریبان ترک کن
تا لب شیرین او شیرت دهد
طفل این ره مباش ودندان ترک کن
تشنه بر خاک در جانان بمیر
ور بگوید آب حیوان ترک کن
سیف فرغانی گرت دشوار نیست
هرچه غیر اوست آسان ترک کن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عارفانه با ردیف «ترک کن» سالک را به گذشتن از جان، دنیا، ملک و هر دلخوشی جز دوست فرا میخواند. شاعر با تمثیلهایی از داستان یوسف و یعقوب، ملک سلیمان و مور، و سر و گریبان نشان میدهد که رسیدن به معشوق در گرو رهایی از همهٔ تعلقات است. در پایان حتی آب حیات را نیز در برابر خواست معشوق درخور ترک میداند و خود را به رها کردن هر چه غیر اوست میخواند.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر معشوق را میخواهی از جان بگذر؛ یکدل و یکرو شو و دارایی و ملک هر دو جهان را رها کن.
هوش مصنوعی: اگر جان بدهی، معشوق نصیبت میشود؛ پس اگر دلت معشوق را میخواهد، از جان دست بکش.
هوش مصنوعی: در راه عشق و سلوک، هر چه جز دوست ببینی همه کفر است؛ ای مسلمان، همه را رها کن.
هوش مصنوعی: اگر دوست را میخواهی، بگذار ملک دنیا نباشد؛ چون یوسف بازگشت، بیتالاحزان (خانهٔ اندوه یعقوب) را ترک کن. یعنی با رسیدن به معشوق، اندوه و دنیا را کنار بگذار.
هوش مصنوعی: به یوسف بگو اکنون عزیز مصر شدهای؛ اگر میخواهی فرمانروایی کنی، زندان را ترک کن. اشاره به اینکه سالک باید از زندان تن و دنیا بیرون آید تا به پادشاهی معنوی برسد.
هوش مصنوعی: هر چیزی که سبب شود از تو حتی موری آزرده شود، اگرچه ملک سلیمان باشد، رهایش کن.
هوش مصنوعی: هر چیزی که تو را به آن دلخوش و سرمست میکند، پا بر سرش بگذار و آن را رها کن.
هوش مصنوعی: تا وقتی سر داری به گریبان نیاز داری؛ پس سر را فدا کن و آنگاه گریبان را هم رها کن. یعنی با گذشتن از خود، همهٔ تعلقات وابسته به آن نیز از میان میرود.
هوش مصنوعی: برای آنکه لب شیرین معشوق به تو شیر بدهد، در این راه کودکِ دنداندار مباش و دندان را ترک کن؛ یعنی چون کودک شیرخوار بیطمع و بیدندان باش تا از لطف او بهره ببری.
هوش مصنوعی: تشنه بر خاک درگاه معشوق بمیر، و اگر او بگوید، حتی آب حیات را هم کنار بگذار.
هوش مصنوعی: ای سیف فرغانی، اگر برایت سخت نیست، هر چه جز اوست را به آسانی رها کن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.