سوی صحرا شو دمی ای دوست با ما در بهار
چون رخ گل خوب باشد روی صحرا در بهار
ما چو بی برگیم چون بلبل ز گلبن در خزان
با نوای نیکویی دوری تو از ما در بهار
آشکارا می کنم بویی ازو رنگی ز تو
هست پنهان در برتو هست پیدا در بهار
از گل سیمین که باد از دست شاخ افشانده است
بر سر گنج است گویی سرو را پا در بهار
نرگس یعقوب دیده از گل و بلبل بدید
حسن یوسف باهم و مهر زلیخا در بهار
در دل بلبل خزان از خار ناخن زد بسی
پیش گل برمی کشد چون چنگ آوا در بهار
تا ز لاف نیکویی گل را زبان بسته شود
تو ز باغ حسن خود یک غنچه بگشا در بهار
تو نهان در خانه ای وآنگه ز من بستی رخت
روی هر گل می کند حسن آشکارا در بهار
رو مپوش از من درین موسم که از گل عندلیب
در همه وقتی شکیبا باشد الا در بهار
سیف فرغانی درین وقتت بسی ابرام کرد
باغ را از بلبل افزونست غوغا در بهار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در فصل بهار معشوق را به صحرا و تماشای گل فرا میخواند و زیباییهای بهار، چون شکوفهها و نرگس و نالههای بلبل، را با تلمیح به داستان یوسف و زلیخا وصف میکند. او از پنهانماندن معشوق در خانه گله دارد و میگوید هر گلی در بهار زیباییاش را آشکار میکند، پس معشوق نیز روی بنماید تا گل از لاف زیبایی خاموش شود. در پایان، شاعر اصرار خود را چنین توجیه میکند که در بهار بیقراری عاشق مانند غوغای بلبل در باغ فزونی میگیرد.
هوش مصنوعی: ای دوست، در بهار لحظهای با ما به صحرا بیا؛ زیرا در بهار چهرهٔ صحرا مانند روی گل زیباست.
هوش مصنوعی: ما مانند بلبلی که در پاییز از گلبن دور مانده، بیبرگ و بینواییم؛ اما تو با آن همه سرمایهٔ زیبایی، حتی در بهار هم از ما دوری.
هوش مصنوعی: من بوی بهار و رنگ تو را آشکار میکنم؛ زیباییای که در آغوش و وجود تو پنهان است، در بهار آشکار و پیدا میشود؛ یعنی بهار جلوهای از زیبایی پنهان توست.
هوش مصنوعی: از شکوفههای سفید و سیمگونی که باد از دست شاخهها فرو ریخته، گویی سرو در بهار پای بر گنجی از سیم نهاده است.
هوش مصنوعی: نرگس که چشمی چون چشم منتظر یعقوب دارد، در بهار در گل زیبایی یوسف و در بلبل عشق زلیخا را با هم دید.
هوش مصنوعی: پاییز با ناخن خار دل بلبل را بسیار خراشید؛ اکنون بلبل در بهار در برابر گل، مانند چنگی که با ناخن نواخته میشود، آواز سر میدهد.
هوش مصنوعی: برای آنکه زبان گل از لاف زدن به زیبایی بسته شود، تو در بهار از باغ زیبایی خود یک غنچه بگشا؛ یعنی لبخندی بزن یا لب به سخن باز کن.
هوش مصنوعی: تو در خانه پنهان ماندهای و روی خود را نیز از من پوشاندهای، در حالی که در بهار هر گلی زیبایی خود را آشکارا نشان میدهد.
هوش مصنوعی: در این فصل روی از من مپوش، زیرا بلبل در همهٔ اوقات میتواند دوری گل را تحمل کند، جز در بهار.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی در این هنگام بسیار به تو اصرار و پافشاری کرد؛ عذرش این است که در بهار غوغای باغ از بلبل بیشتر است، یعنی بهار عاشق را بیقرار و پرشور میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.