باز آن زمان رسید که گلزار گل کند
هر شاخ میوه آرد وهرخارگل کند
عاشق بدو نظر نکند جز ببوی دوست
باغ ار شکوفه آرد وگلزار گل کند
میوه فروش کی خردش بر امید سود
گرموم رنگ داده ببازار گل کند
بربوی وصل دوست درخت امید ماست
شاخی که کم برآرد وبسیار گل کند
با روی همچو روضه شود شرمسار حور
باغ بهشت اگر چو رخ یار گل کند
گرشاه (من) برقعه شطرنج بنگرد
نبود عجب که هردو رخش خارگل کند
در روضه دلی که غم عشق بیخ کرد
کی شعبه محبت اغیار گل کند
کی مستعد عشق شود جان منجمد
هرگز طمع مکن که سپیدار گل کند
آن را که خار عشق فرو شد بپای دل
سرچون درخت میوه ودستار گل کند
بار درخت حالش اناالحق بود مدام
حلاج راکه شعبه اسرار گل کند
بر هر ورق که ذکر جمالش نوشت سیف
شاید که در سفینه اشعار گل کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل با توصیف آمدن بهار و شکوفایی باغ آغاز میشود، اما شاعر میگوید عاشق تنها به بوی دوست به گل و باغ مینگرد. سپس با تصویرهای درخت و گل، از امید بسیار و وصال اندک، برتری روی یار بر بهشت و حور، و ناتوانی جان سرد در پذیرش عشق سخن میگوید. در پایان، شکوفایی را به آشکار شدن اسرار عشق مانند «اناالحق» حلاج و به شکوفایی شعر سیف در وصف جمال معشوق پیوند میزند.
هوش مصنوعی: باز فصل بهار رسیده است که گلزار شکوفا میشود؛ هر شاخه میوه میدهد و حتی هر خاری گل میکند.
هوش مصنوعی: اگر باغ شکوفه بیاورد و گلزار گل کند، عاشق جز به امید بوی دوست به آن نگاه نمیکند؛ زیبایی بهار برای او تنها یادآور معشوق است.
هوش مصنوعی: اگر از موم رنگشده گلی ساختگی در بازار عرضه شود، میوهفروش هرگز به امید سود آن را نمیخرد؛ یعنی ظاهر بیحقیقت و بیثمر ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: درخت امید ما به بوی وصال دوست، شاخهای است که گل بسیار میکند اما میوهٔ اندکی میدهد؛ یعنی امید فراوان است و کامیابی اندک.
هوش مصنوعی: اگر باغ بهشت مانند چهرهٔ یار شکوفا شود، حور بهشتی در برابر آن روی بهشتمانند شرمسار میگردد؛ زیبایی یار از زیبایی حوران برتر است.
هوش مصنوعی: اگر شاه من (معشوق) به صفحهٔ شطرنج نگاه کند، شگفت نیست که هر دو رخ (مهرهٔ شطرنج) آن مانند خار گل کنند؛ با بازی بر دو معنای «رخ»، یعنی نگاه او حتی چوب بیجان را شکوفا میکند.
هوش مصنوعی: در باغ دلی که غم عشق در آن ریشه دوانده، شاخهٔ محبت دیگران هرگز گل نمیکند؛ دل عاشق جای دوستی کس دیگری نیست.
هوش مصنوعی: جان سرد و افسرده هرگز آمادهٔ عشق نمیشود؛ همانگونه که نباید انتظار داشت درخت سپیدار که بیگل و بیبار است گل کند.
هوش مصنوعی: کسی که خار عشق در پای دلش فرو رفته باشد، سر و دستارش مانند درخت میوه شکوفا میشود؛ یعنی درد عشق مایهٔ شکوفایی و سرافرازی اوست.
هوش مصنوعی: حلاج که شاخهٔ اسرار در وجودش شکوفا شده، میوهٔ درخت حالش همیشه گفتن «اناالحق» است؛ یعنی کسی که اسرار عشق در او بشکفد، ناگزیر آن را آشکار میکند.
هوش مصنوعی: هر برگی که سیف در آن از زیبایی معشوق سخن نوشته، سزاوار است که در دفتر و مجموعهٔ شعرها مانند گل بشکفد و جلوه کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.