چو پرده از رخ چون آفتاب برداری
ز شرم روی تو نور از قمر فرو ریزد
ز شرم چهره معنی نمای تو بیم است
که رنگ حسن ز روی صور فرو ریزد
چو شعر بنده بخوانی و در حدیث آیی
شکر چو آب از آن لعل تر فرو ریزد
ز کان لطف تو اندر بهای خاک درت
گهر برد بعوض هرکه زر فرو ریزد
تویی چو میوه درین باغ و نیکوان زهرند
چو شاخ میوه برآرد زهر فرو ریزد
در این هوا که مرا مرغ دل بپروازست
چه جای زاغ که سیمرغ پر فرو ریزد
ز دیده بر سر کوی تو سیف فرغانی
چه جای اشک که خون جگر فرو ریزد
ز پسته چون تو بخندی شکر فرو ریزد
سخن بگو که ز لعلت گهر فرو ریزد
ز لطف لفظ (تو) آبست و لعل تو شکر
شکر ز پسته و آب از شکر فرو ریزد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش زیبایی معشوق است که چهرهاش ماه و زیباییهای ظاهری را شرمسار میکند و دیگر خوبرویان در برابرش مانند شکوفهاند در برابر میوه. شاعر شیرینی لب و سخن او و بخشندگیاش را میستاید و بلندی پرواز دل عاشق را چنان میداند که سیمرغ هم در آن بیپر میشود. سیف فرغانی از ریختن خون جگر در کوی معشوق میگوید و غزل با تصویر شکر و گوهر و آبی که از لب و سخن معشوق فرو میریزد پایان مییابد.
هوش مصنوعی: هنگامی که پرده از چهرهٔ آفتابگونت کنار میزنی، ماه از شرم زیبایی تو نورش را از دست میدهد.
هوش مصنوعی: از شرم چهرهٔ تو که حقیقت و معنا را نشان میدهد، بیم آن هست که رنگ زیبایی از چهرهٔ صورتها و نقشهای ظاهری بریزد. یعنی زیبایی ظاهری در برابر زیبایی معنوی تو رنگ میبازد.
هوش مصنوعی: وقتی شعر من را میخوانی و به سخن میآیی، از لب سرخ و تازهٔ تو شکر مانند آب جاری میشود.
هوش مصنوعی: هر کس برای بهای خاک درگاه تو زر نثار کند، از معدن لطف تو در عوض گوهر به دست میآورد؛ یعنی بخشش تو بسیار بیشتر از آن است که به تو داده شود.
هوش مصنوعی: در این باغ تو مانند میوه هستی و دیگر زیبارویان مانند شکوفهاند؛ همانگونه که وقتی شاخه میوه میدهد شکوفهها میریزند، با آمدن تو زیبایی دیگران از میان میرود.
هوش مصنوعی: در این فضایی که پرندهٔ دل من در آن پرواز میکند، نه تنها زاغ، بلکه سیمرغ هم بال و پرش میریزد و از پرواز میماند؛ یعنی اوج عشق من از توان هر پرندهای بالاتر است.
هوش مصنوعی: سیف فرغانی در کوی تو از چشمانش تنها اشک نمیریزد، بلکه خون جگر فرو میریزد.
هوش مصنوعی: وقتی با دهان کوچک پستهمانندت میخندی، شکر فرو میریزد؛ سخنی بگو تا از لب لعلگونت گوهر بریزد.
هوش مصنوعی: سخن تو از لطافت مانند آب است و لب تو شکر است؛ پس از دهان پستهمانندت شکر و از آن شکر آب جاری میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.