ساقیا دل شد پر از تیمار پر کن جام را
بر کف ما نه سه باده گردش اجرام را
تا زمانی بی زمانه جام می بر کف نهیم
بشکنیم اندر زمانه گردش ایام را
جان و دل در جام کن تا جان به جام اندر نهیم
همچو خون دل نهاده ای پسر صد جام را
دام کن بر طرف بام از حلقههای زلف خویش
چون که جان در جام کردی تنگ در کش جام را
کاش کیکاووس پر کن زان سهیل شامیان
زیر خط حکم درکش ملک زال و سام را
چرخ بی آرام را اندر جهان آرام نیست
بند کن در می پرستی چرخ بی آرام را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دعوت از ساقی برای پر کردن جام میپردازد و از او میخواهد که بادهای سرشار از عشق و شادی به او بدهد. او به زوال زمان و گذر آن اشاره میکند و میخواهد تا ضمن نشستن در کنار دوستان، از لذتهای زندگی بهرهمند شود. شاعر به حلاوت باده و گسستگی از دنیا و دغدغههای آن تأکید میکند و در نهایت به دلمشغولیهایش در زندگی و کلام پدران بزرگش همچون کیکاووس و زال اشاره میکند و به فکر آرامش در بیثباتی جهان میافتد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، دل ما از غم و ناراحتی پر شده است، پس بگذار جام را پر کنی تا ما با نوشیدن آن، این گردش و چرخش اجرام آسمانی را فراموش کنیم.
هوش مصنوعی: ما تا زمانی که زندگی متوقف شده و زمان برای ما بیمعناست، جام می را بر کف مینهیم و در این زمانه، بیخبر از گذر ایام، از سر شوق آن را میشکنیم.
هوش مصنوعی: برای اینکه جان و دل را به جام منتقل کنیم، باید آنها را درون جام بریزیم؛ زیرا تو ای پسر، همچون خونی که در دل است، صد جام را در خود جا دادهای.
هوش مصنوعی: مواظب باش تا بر لبه بام، زلفهای خودت را حلقه حلقه کن و جمع کن. چون وقتی جان را در جام قرار دادی، حالا باید با احتیاط جام را به دست بگیری.
هوش مصنوعی: ای کاش کیکاووس، پادشاه افسانهای ایران، بتواند از ستارهٔ سهیل، نمایان در آسمان شام، فرمانی صادر کند که شاهزادگان زال و سام به قدرت و بزرگی برسند و در زیر سایهٔ آن فرمان، پادشاهی را به دست آورند.
هوش مصنوعی: در این دنیا، گردونهٔ چرخش و تغییر همیشه در حال حرکت و بیثبات است و هیچ آرامشی ندارد. تنها با در می پرستی، یعنی با عشق و دلدادگی، میتوان این چرخ بیقرار را متوقف کرد و آرامشی یافت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ساقیا دانی که مخموریم در ده جام را
ساعتی آرام ده این عمر بی آرام را
میر مجلس چون تو باشی با جماعت در نگر
خام در ده پخته را و پخته در ده خام را
قالب فرزند آدم آز را منزل شدست
[...]
ساقیا پیش آر باز آن آب آتشفام را
جامگردان کن ببر غمهای بیانجام را
زآنکه ایام نشاط و عشرت و شادی شده است
بد بود بیهوده ضایع کردن این ایام را
مجلسی درساز در بستان و هر سویی نشان
[...]
ساقیا وقتِ صبوح آمد بیار آن جام را
میپرستانیم درده بادهٔ گلفام را
زاهدان را چون ز منظوری نهانی چاره نیست
پس نشاید عیبکردن رندِ دُردآشام را
احتراز از عشق میکردم ولی بیحاصل است
[...]
من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را
کی شمارم پخته وضع زاهدان خام را
تا شدم فارغ به استغنای عشق از هر مراد
بر مراد خویش یابم گردش ایام را
رند و صوفی عارف و عامی مخوانیدم که من
[...]
یار، چون در جام میبیند، رخ گلفام را
عکس رویش چشمهٔ خورشید سازد جام را
جام می بر دست من نه، نام نیک از من مجوی
نیکنامی خود چه کار آید من بدنام را؟
ساقیا، جام و قدح را صبح و شام از کف منه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.