آمد بهار و ابر هوادار ما شده ست
تا رفته می ز شیشه به ساغر، هوا شده ست
بلبل سواد خوان گلستان شد و هنوز
قمری همین به حرف الف آشنا شده ست
دشوار بود عزم فلک پیش ازین، ولی
آسان به دور ما چو ره آسیا شده ست
خون می چکد ز ناله ی بی اختیار او
مرغ چمن ز دامگه آیا رها شده ست؟
عشقم سلیم می برد از ورطه برکنار
طوفان درین محیط، مرا ناخدا شده ست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بهار و تغییرات زیبای آن اشاره میکند و هوای تازه و شوق زندگی را توصیف میکند. بلبل و قمری به سرودن عشق و آشنایی با زیباییهای گلستان میپردازند. همچنین، شاعر از دشواریهای گذشته سخن میگوید که به آسانی تبدیل به روزهای خوش و آرامشبخش شده است. او در ادامه به درد و نالهای که از دلش برمیآید اشاره میکند و در نهایت، عشقش را به عنوان نجاتدهندهای معرفی میکند که او را از طوفانهای زندگی به ساحل آرامش میبرد.
هوش مصنوعی: بهار فرا رسیده و ابرها به ما کمک میکنند. حالا که شراب از شیشه به جام ریخته شده، حال و هوای فضا تغییر کرده است.
هوش مصنوعی: بلبل که لهجه و آوای گلستان را یاد گرفته، در حالی است که قمری هنوز هم با الفبای اولیه آشنا نشده است.
هوش مصنوعی: پیش از این تصمیمات آسمان بسیار سخت و دشوار بود، اما اکنون به دور ما مانند راهی نرم و ساده شده است.
هوش مصنوعی: از درد و بیقراری او، خون به زمین میچکد. آیا مرغی که در چمن زندگی میکند، از دام رها شده است؟
هوش مصنوعی: عشق من مرا از خطرات و مشکلات نجات میدهد و در این شرایط سخت، همچون یک ناخدا به من راهنمایی میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.