|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این متن بیان میکند که برای رسیدن به حقیقت و وحدت، انسان باید از صفات خود خالی شود و به صفات خداوند توجه کند. وقتی انسان از نقصها و خللهای خود پر شود و به ویژگیهای عالی و الهی دست یابد، دیگر نمیتواند به چندگانگی فکر کند و به وحدت میرسد. در این حالت، انسان به عنوان آینهای برای حق تعالی ظاهر میشود و نشانههایی از خدا در او نمایان میگردد.
هوش مصنوعی: وجود خالص و حقیقی، تنها از طریق شناخت و درک صفات یکتا و واحد الهی به دست میآید.
هوش مصنوعی: انسان وقتی از ویژگیهای خود رها شود و صفات منفی را کنار بگذارد، در آن صورت میتواند از صفات بالای وجود خداوند پر شود و به مقام والا دست یابد.
هوش مصنوعی: نقصهای او به قدری از حقیقت پر میشود که دیگر جایی برای شکست و تفرقه نمییابد.
هوش مصنوعی: این شخص به راستی از خود کوچک و حقیر است، چرا که حقیقت و نشانههای آن از وجود او آشکار میشود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.