|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت وفای به عهد در سیر و سلوک معنوی اشاره دارد. شاعر میگوید که در این سفر، سالک باید از خداوند کمال و زیبایی را ببیند و از نقصها و کمبودهای خود آگاه شود. هر خیری که از سوی خداوند مشاهده میشود، باید به حساب او گذاشته شود و هر شر و بدی که وجود دارد، ناشی از نفس خود فرد است. به طور کلی، این شعر دعوتی است به خودآگاهی و شناخت زیباییهای الهی و دوری از نقایص خود.
هوش مصنوعی: یکی از نشانههای وفاداری به عهد و پیمان این است که در این مسیر، سالک (راهرو) به نشان و نشانههایی میرسد.
هوش مصنوعی: از پروردگار، کمال و زیبایی خالص را میبیند و از عهد ناتمام، سهلانگاری و کاستیها را مشاهده میکند.
هوش مصنوعی: هر خیری که در دنیا مشاهده میکنی، از جانب خداست، و هر بدی که میبینی، ناشی از نفس بدخواه خودت است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.