|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این مصراع شعر، شاعر به واقعیتی اشاره دارد که از عالم غیب به قلب انسان وارد میشود. این واقعیت در هر شکل و طریقی باشد، برای فهم عمیق قابل درک نیست، جز آن فهمی که خود روشنایی و حقیقت را نمایان میسازد و بر روح و جان انسان تسلط دارد. به عبارت دیگر، تنها درک واقعی و عمیق است که میتواند حقیقت را درک کند.
هوش مصنوعی: به ندای یک واقعه گوش بده، این موضوع از طریق عالم غیب به دل تو وارد میشود.
هوش مصنوعی: هر طریقی که باشد، حقیقتی در پس آن نهفته است که فراتر از درک عمیق انسانی است.
هوش مصنوعی: تنها درکی که خود منبع نور و روشنی است، برتر از تمامی افکار و نفسهاست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.