|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف حالاتی از سالک (سالک به معنای جوینده راه حقیقت) میپردازد. او میگوید که در ابتدای راه، نوری به دل سالک میتابد که به سرعت افول میکند. این نور که به "بارقه" تعبیر شده، شبیه به روشنایی برق است که از آسمان میآید و بر دل تاثیر میگذارد. در واقع، این نور از افلاک نشأت میگیرد و هدفش احیای روح سالک است که در نتیجه، قلب او را فتح میکند و به او معرفت میدهد.
هوش مصنوعی: در ابتدای کار، روشنایی و امیدی وجود دارد که به سرعت کمرنگ و ناپدید میشود.
هوش مصنوعی: مرا آن چیز را که به عنوان "بارقه" میشناسند، مانند نوری از آسمان میدانند که ناگهان بر دل میتابد و تأثیر میگذارد.
هوش مصنوعی: از آسمانها آنچه میخواهم، روح گردون است که از آن، دل سالک به موفقیت میرسد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.