|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد افرادی میپردازد که به خوبی و نیکی روی میآورند، اما در واقعیت خود بدخواه و بدفطرت هستند. او به این نکته اشاره میکند که حتی اگر چهری زیبا داشته باشند، درونشان همچنان بد است. به عبارت دیگر، ظاهری زیبا نمیتواند جان و باطن زشت را پنهان کند و باید توجه داشت که نیکی افرادی که در حقیقت بدخواه هستند، بیارزش است.
هوش مصنوعی: هر کسی که ذاتش بد است، حتی اگر با خوبی رفتار کند، همچنان دیو مانند است. از سوی دیگر، شخصیتی که خوب است، حتی اگر در رفتار با نیکی به کار نرود، همچنان در ذات خود خوب به حساب میآید.
هوش مصنوعی: اگر سگی را بزرگ کنی، او به درویش آسیب میزند؛ نیکی با بدی چه فایدهای دارد وقتی که خود بدی وجود دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.