|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
همچو بلبل آشیان گر در چمن می‌داشتم
صد زبان سرخ چون گل در سخن می‌داشتم
همچو زیر بار خود کی می‌شدم زار و ضعیف
بار عالم گر به دوش خویشتن می‌داشتم
تا نمی‌دیدم ز غربت سردوضعی‌ها به کار
چون سمندر کاش در آتش وطن می‌داشتم
در کمر سنگ قناعت هیچ تأثیری نکرد
کاش من سنگ قناعت در دهن می‌داشتم
عندلیب باغ خاموشی نمی‌گشتم چنین
همچو طوطی من اگر میل سخن می‌داشتم
یوسف مقصود را می‌یافتم هرجا که بود
رهبری گر همچو بوی پیرهن می‌داشتم
کی سعیدا می‌بریدم کف ز خجلت چون ترنج
گر به دست خویش من سیب ذقن می‌داشتم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل آرزوهایی را بیان می‌کند که با داشتن آنها زندگی‌اش تغییر می‌کرد. او wishing to have the joyful life of a nightingale in the garden و زیبایی در گفتارش است. همچنین، او می‌گوید که اگر بار دنیا را به دوش می‌کشید، همچنان نمی‌افتاد و سست نمی‌شد. حس غربت و دوری از وطن را سخت تحمل می‌کند و بخت خود را به خاطر قناعتی که به او تحمیل شده، می‌داند. دیگر آرزوهایش شامل داشتن زبانی مثل طوطی برای بیان احساسات و رهبری مانند بوی پیراهن یوسف است. در پایان، او به حس خجلت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر به خواسته‌هایش می‌رسید، از این خجالت‌هایش آزاد می‌شد.
هوش مصنوعی: اگر مانند بلبل آشیانه‌ای در گلزار داشتم، صد زبان سرخ و شیرین مانند گل را در صحبت‌هایم به کار می‌بردم.
هوش مصنوعی: اگر بار زندگی و مسئولیت‌ها را به دوش خود می‌کشیدم، هرگز مانند شخصی ضعیف و زار نمی‌شدم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در غربت به سر می‌بردم، متوجه سردی و سختی‌های آن نبودم. کاش مانند سمندری می‌توانستم در آتش سرزمین خود بمانم.
هوش مصنوعی: در زندگی، انسان باید به حدی از قناعت دست یابد که مانند سنگ، تحت تأثیر وسوسه‌ها و خواسته‌های دنیوی قرار نگیرد. ای کاش من هم می‌توانستم چنین قناعتی را در دل خود داشته باشم تا بتوانم از افت و خیز زندگی ضربه نخورم.
هوش مصنوعی: من در باغ خاموشی مانند بلبل نمی‌خواندم این‌گونه، اگر میل به گفتگو و سخن گفتن داشتم مثل طوطی.
هوش مصنوعی: هر جا که یوسف مقصود را می‌یافتم، اگر مانند بوی پیراهنش، راهنمایی داشتم، به راحتی او را پیدا می‌کردم.
هوش مصنوعی: من در حالی از خجالت کف‌هایی به دست می‌زدم که اگر سیب را خودم در دست داشتم، از آن ترنج نمی‌چیدم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.