|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
|
پیشخان کاربر
|
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل حالتی لطیف و روحانی را به تصویر میکشد، جایی که جسمش در فضایی دلپذیر قرار دارد و بوی خوشی او را سرشار از لطف کرده است. او به یاد معشوق خود آرامش مییابد و میگوید که هیچچیز جز عشق او نمیتواند به درد دل و چشمش علاجی ببخشد. شاعر با مقایسه زیبایی گل و قامت معشوق، برتری آن را در ناز و لطافت یادآور میشود و در پایان به دعا برای رسیدن به عنایتهای الهی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: بدن من مانند روحی سبک شده است و در هوای ملایم و خوشبو شناورم، گویی غذای لطیفی همچون گل را فراهم کردهام.
هوش مصنوعی: تصور زیبایی تو، آرامش را برای چشمان ما و دلمان به ارمغان آورده است، اما هیچ چیزی جز یک درمان نرم و ملایم نمیتواند به درد چشمهایمان پایان دهد.
هوش مصنوعی: هرچند زیبایی غنچهٔ گل در لباس ناز و ظریف جذاب است، اما زیبایی قامت تو به مراتب دلانگیزتر است.
هوش مصنوعی: لطیف (خداوند) هیچ گونه نعمت و خوبی به دردمندان نمیدهد، مگر اینکه به یاری سعیدا، لطف و کمک خداوند شامل حالشان شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.