|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از انتظار و ناسازگاری میگوید. او از صبر و تحمل خود سخن میگوید که به سیمای کسی حواله میشود و در عین حال حسرت و ناغاهی را در زندگی خود احساس میکند. شاعر به تضاد بین حال و آینده اشاره میکند و به زیبایی و آرامش رویایی اشاره دارد که تنها با بوسهای از معشوق بیدار میشود. در نهایت، او در دایرهی رنج و انتظار احساس میکند که زندگی همچنان ادامه دارد.
هوش مصنوعی: شما به من امید و دلگرمی نمیدهید، بلکه با رفتارهای خودم باعث آزردگی من میشوید، گویی که در وسط یک طوفان و گردابی در حال غرق شدن هستم.
هوش مصنوعی: ما در درد و رنج مانند گل لالهای هستیم که پژمرده و سیاه شده، در حالیکه تو در آرامش و زیبایی همچون سمن سبز میدرخشی و در کنار نور ماه لذت میبری.
هوش مصنوعی: اگر در خواب به سر ببری، صدای بوسهات آنقدر دلنشین و تاثیرگذار است که فرشتهها تو را بیدار میکنند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در پیری ارتکاب می ناب می کنی
این صبح را تصور مهتاب می کنی
مویت سفید گشت و همان از شراب تلخ
در شیر زندگانی خود آب می کنی
دل را برای جسم ز می می کنی خراب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.