گنجور

غزل شمارهٔ ۵۲۶۳

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات
 

تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل

تا کی به سینه زنم ز آرزوی دل

افتد ز طرف کعبه و بتخانه دربدر

سر گشته ای که راه نیابد به کوی دل

یوسف یکی و نکهت پیراهنش یکی است

از هیچ غنچه ای نتوان یافت بوی دل

ساحل ز جوش سینه دریاست بی خبر

با زاهدان خشک مکن گفتگوی دل

فانوس نیست پرده بیداری چراغ

باطل ز خواب چشم نگردد وضوی دل

دشنام تلخ در قدحش باده می شود

در بیخودی بهانه تراش است خوی دل

شاید درین غبار بود آن در یتیم

فارغ مباش یک نفس از رفت وروی دل

بیهوشی من است گرانخواب ورنه من

دریا به جای آب فشاندم به روی دل

دیوار و در حجاب نگردد فرشته را

هرگز نبسته است کسی در به روی دل

گر عاشقی ز گرد علایق غمین مباش

کان لعل آبدار دهد شستشوی دل

هر ذره ای که هست دل از دست داده است

بیچاره عاشق از که کند جستجوی دل

در هر شکست فتح دگر هست عشق را

پرمی شود ز سنگ ملامت سبوی دل

تا سینه تو پاک نگردد ز آرزو

هرگز خبر نیابی ازان آرزوی دل

طفل بهانه جو جگر دایه می خورد

بیچاره ان کسی که شود چاره جوی دل

میخانه است کاسه سر فیل مست را

صائب ز خود شراب برآرد سبوی دل

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

با سلام . در بیت دوم مصرع اول به جای واژه “طرف” ، “طوف” درست تر نیست؟؟

شمس الحق نوشته:

دوست عزیز این بار دیگر نسخه خطی در کار نیست ، اما در دیوان چاپی حقیر ” طرف ” درج شده است که میتواند اشتباه باشد ، نازک بینی شما درخور ستایش است و یحتمل با توجه به بیت اول که از گشتن به گرد کعبه سخن میرود این فرمایش را کرده اید و پیشنهاد می کنید طوف جایگزین طرف شود و بنده هم موافقم ، اما اگر فرض کنیم که کلمه ” طرف ” با ” ر” مسکون خوانده شود شاید راهی به دهی ببرد .

شمس الحق نوشته:

آه جناب حمید رضا من چقدر شما را اذیت میکنم ، احتمالاً جمله آخر را نمی پسندید ، حق با شماست واین ضرب المثل بسیار قدیمیست و من سالها قبل این را از مرحوم دکتر باستانی پاریزی استاد تاریخمان به یادگار دارم . اگر تألیفات ایشان را که متجاوز از ۶۰ مجلد کتاب است ملاحظه بفرمایید ای بسا که در اغلب آثارشان این اصطلاح را بکار برده اند و به معنی اینست که راه به جایی میبرد و اگر بتوانید عرایض حقیر را اصلاح کنید ، بجای ده مرقوم بفرمایید جا واگر نمیشود حذفش کنید . از این بابت عذر خواهی میکنم .

کانال رسمی گنجور در تلگرام