گنجور

غزل شمارهٔ ۱۵

 
صائب تبریزی
صائب تبریزی » دیوان اشعار » گزیدهٔ غزلیات
 

چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

حضور قلب نمازست در شریعت ما

ازان ز دامن مقصود کوته افتاده است

که پیش خلق درازست دست حاجت ما

نکرده‌ایم چو شبنم بساطی از گل پهن

چو غنچه بر سر زانوست خواب راحت ما

نهال خوش ثمر رهگذار طفلانیم

که بر گریز بود موسم فراغت ما

چراغ رهگذریم اوفتاده در ره باد

که تا به سایهٔ دستی کند حمایت ما؟

درین حدیقهٔ گل صائب از مروت نیست

که غنچه ماند در جیب، دست رغبت ما

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

نهال رهگذر دست طفلان یعنی گلی که سرنوشت شوم چیده شدن را دارد، راستی چرا کودکان گلهای توی مسیر مدرسه را تباه می کنند؟

یعقوب خاوری نوشته:

در بیت ۴ مصرع ۲ برگریز درست است و بیت آخر به نظر من باید این باشد: که غنچه ماند و در جیب دست رغبت ما

محمد نوشته:

نهال خوش ثمر رهگذار طفلان
معلمی است که عمرش را در مسیر پرورش انسانها سپری می کند.
عالمی است که سخنی می گوید برای سال ها بعد و هم عصرانش آن را نمی فهمند.
رهبری فرزانه است که در دایره ی مدیریتش فایده می رساند و …
و من اگرچه صایب نیستم ، در همان رهگذار به ثمر نشسته ام.

سید محمد نوشته:

چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما
یعنی عبادت همه ی مردم خود نمایی ست فقط عبادت ایشان ظاهر سازی نیست ؟
ادبای ما را .

شهرام بنازاده نوشته:

به نظر می آید اشتباه تاپپی رخ داده باشد.
نهال خوش ثمر رهگذار طفلانیم

که بر گریز بود موسم فراغت ما
که برگ ریز ( پاییز ) بود موسم فراغت ما
درختان میوه فقط در هنگام برگ ریز پاییز از دست کودکان در امان هستند

کانال رسمی گنجور در تلگرام