گنجور

بخش ۲۶

 
سعدی
سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت
 

فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبشدمی فربه نماید.

الا تا نشنوی مدح سخن گوی

که اندک مایه نفعی از تو دارد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌نبشه | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

هادی کریمی نوشته:

یک بیت دیگر بعد از این هست:
که گر روزی مرادش بر نیاری / دو صد چندان عیوبت بر شمارد
مصحح: محمد علی فروغی

روح اله مزارعی نوشته:

پیش از بیت، کلمات سهوا بدون فاصله درج شده اند:‌ چون لاشه که در «کعبش دمی» فربه نماید.

مالک شعاعی نوشته:

کعبَش دَمی
درست است
معنی: مانند لاشه ی قربانی که بر کعب یا همان استخوان پشت بایش باد می دمند و فربه به چشم می آید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام