|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به شرایطی اشاره دارد که در آن مرگ به ناگاه و غیرمنتظره سر میرسد و دیدار با آن، انسان را به شدت تحت تأثیر قرار میدهد و او را در وضعیت دشواری قرار میدهد.
هوش مصنوعی: زمانی که مرگ به انسان نزدیک میشود، دیدن آن وضعیت باعث میشود که او در اندوه و ناامیدی غرق شود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دیگری گفتش که میترسم ز مرگ
وادی دورست و من بیزاد و برگ
دست میزد چون رهید از دست مرگ
سبز و رقصان در هوا چون شاخ و برگ
مشتغل کی بود بی اسباب و برگ
تا به تب راضی شود گیرد به مرگ
جمله فرزندانش از خرد و بزرگ
یافت همنام ددان چون شیر و گرگ
رنج راحت دان چو شد مطلب بزرگ
گرد گله توتیای چشم گرگ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.