گنجور

شمارهٔ ۱۲

 
رودکی
رودکی » قصاید و قطعات
 

با خردومند بی‌وفا بود این بخت

خویشتن خویش را بکوش تو یک لخت

خود خور و خود ده، کجا نبود پشیمان

هر که بداد وبخورد از آن چه که بلفخت

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

بلفخت یعنی اندوخت از مصدر الفختن، به صورت الفنجیدن و الغخدن نیز به کار رفته است (گزیده‌ی اشعار رودکی - دکتر جعفر شعار و دکتر حسن انوری، نشر علم ۱۳۷۳، ص ۱۳۴).

امین کیخا نوشته:

و سد البته حمید جان در فرهنگ اسدی هم امده است

محمد نوشته:

در پی دریافت معنی واژه ها، اتفاقی به نوشتاری متفاوت از این شعر بر خوردم:
رو بخور و هم بده که گشت پشیمان
هرکه نداد و نخورد از آنچ بیلفخت .
مرجع: لغت نامه ی دهخدا( در بخش تعریف واژه ی “پشیمان”) :رودکی (از لغت نامه ٔ اسدی )
ببینید که این قرائت چه بسیار متفاوت بلکه متضاد با نسخه ی ارایه شده در اینجاست و با نسخه ای هم که بنده تهیه کرده ام.بگذریم که از نظر آهنگ و وزن این نسخه روانتر و منطبق تر باعالم معنی است. چرا کسی که از اندخته بدهد و بخورد باید پشیمان باشد؟ مگر برای گور خود اندوخته باشد!

کانال رسمی گنجور در تلگرام