بخش ۹۸ - عبداللّه بلیانی کازرونی
وهُوَ اوحدالدین عبداللّه بن ضیاءالدین مسعود. بلیان از مضافات کازرون شیراز است و شیخ از قدمایِ عرفایِ آفاق و از فرزندزادگان شیخ ابوعلی دقاق. گویند برهان العارفین شیخ صفی الدین اردبیلی به صحبت آن جناب رسیده و شیخ او را حواله به جناب شیخ زاهد گیلانی کرده. غرض، از افاخم کاملین و اعاظم عارفین و زبدهٔ موحدین و قدوهٔ مجردین زمان خود بوده، مشرب عالی داشته و در سنهٔ ۶۸۳ لوای سفر آخرت افراشته. مرقدش در قریهٔ مذکور است واین اشعار از اوست:
حقیقت جز خدا دیدن روا نیست
که بی شک هرچه بینی جز خدا نیست
نمیگویم که عالم زوشده زانک
چنین نسبت به او کردن روا نیست
نه او عالم شده نه عالم او شد
همه جز او وزو چیزی جدا نیست
٭٭٭
اللّه اللّه جز خدا موجود نیست
واقفِ این سر بجز معبود نیست
عاشقان دوست بسیارند لیک
کس چو عبداللّه بن مسعود نیست
٭٭٭
به کین ما کمربندد کسی کش بخت برگردد
چووقت مرگ مارآیدبه گردِ رهگذر گردد
٭٭٭
ما جمله وجودِ پاکِ پاکیم
نه ز آتش و باد و آب و خاکیم
رباعی
تا حق به دو چشم سر نبینم هرگز
از پای طلب میننشینم هرگز
گویند که حق به چشمِ سر نتوان دید
این ایشانند من چنینم هرگز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: اوحدالدین عبدالله بن ضیاءالدین مسعود بلیان، عارف و از بزرگان عرفان در ایران است و به فرزندشیخ ابوعلی دقاق معروف است. او به شیخ صفیالدین اردبیلی و سپس به شیخ زاهد گیلانی ملحق شده و در زمرهی عارفان و موحدان بزرگ زمان خود قرار دارد. او در سال ۶۸۳ هجری شمسی در قریهای نزدیک کازرون درگذشت. اشعار او به تأکید بر وحدت وجود و حقیقت الهی میپردازد و نشاندهندهی دیدگاه عمیق او نسبت به خداوند و حقیقت هستی است. او معتقد است که جز خداوند حقیقت دیگری وجود ندارد و عشق به خداوند را برتر از هر چیز میداند. اشعارش به جستجوی بیپایان و نگاهی عمیق به حقیقت وجود اشاره میکند.
هوش مصنوعی: عبدالله بن ضیاءالدین مسعود، معروف به اوحدالدین، از منطقه بلیان در کازرون شیراز است. او یکی از عارفان قدیمی و از نسل شیخ ابوعلی دقاق محسوب میشود. گفته میشود که برهان العارفین شیخ صفی الدین اردبیلی با او صحبت کرده و شیخ او را به شیخ زاهد گیلانی ارجاع داده است. او از بزرگترین عارفان و زاهدان زمان خود بود و جایگاهی رفیع داشت. عبدالله در سال ۶۸۳ هجری از دنیا رفت و مزارش در روستای مذکور قرار دارد. اشعار او نیز به یادگار مانده است.
هوش مصنوعی: معنی این بیت این است که تنها دیدن خداوند حقیقتی است که قابل قبول است و هر چیزی دیگری که ببینی در واقع غیر از خداست و حقیقت ندارد.
هوش مصنوعی: نمیگویم که او عالم است، چون چنین نسبتی دادن به او درست نیست.
هوش مصنوعی: نه او به علم دست یافته و نه خود علم به او رسیده است. همه چیز غیر از او جدا نیست و همه متصل به او هستند.
هوش مصنوعی: تنها خداوند موجود است و هیچ چیز دیگری جز او به حقیقت نمیرسد. هیچکس جز معبود (خدا) از این حقیقت آگاه نیست.
هوش مصنوعی: عاشقان زیادند، اما هیچکس مانند عبداللّه بن مسعود وجود ندارد.
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر عداوت ما اقدام میکند، به زودی با سرنوشت بدی مواجه خواهد شد. در زمان خطر و مرگ، او به دور خود میچرخد و در نهایت گرفتار خواهد شد.
هوش مصنوعی: ما همه موجودات ناب و خالص هستیم و وابسته به عناصر طبیعی مانند آتش، باد، آب و خاک نیستیم.
هوش مصنوعی: من هیچگاه از تلاش و جستجوی خود دست نمیکشم، تا زمانی که حقیقت را با چشمانم نبینم.
هوش مصنوعی: میگویند که انسان نمیتواند حقیقت را با چشم ظاهری ببیند، اما من هرگز مثل آنها فکر نمیکنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.