بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
بی درد مزی اگر چه درد بدن است
در قید فنا مباش کازادی تو
از نیستی و نیست، مجرد شدن است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
بی عشق مباش اگر چه محض سخن است
بی درد مزی اگر چه درد بدن است
در قید فنا مباش کازادی تو
از نیستی و نیست، مجرد شدن است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی اندرزی عرفانی است. در بیت نخست، شاعر توصیه میکند که انسان هرگز بیعشق و بیدرد نباشد، حتی اگر عشقش تنها در حد سخن و دردش تنها دردی جسمانی باشد. در بیت دوم سخن را یک گام فراتر میبرد: سالک حتی نباید در بند فنا بماند، چون آزادی حقیقی رهایی از خودِ نیستی و اندیشهٔ نیستی است.
هوش مصنوعی: هرگز بیعشق نباش، حتی اگر عشقت فقط در حد سخن و ادعا باشد؛ و بیدرد زندگی نکن، حتی اگر آن درد تنها دردی جسمانی باشد. یعنی داشتن اندکی عشق و درد بهتر از بیبهره بودن از آن است.
هوش مصنوعی: در بند «فنا» هم گرفتار نشو، زیرا آزادی حقیقی تو در این است که از نیستی و از خودِ مفهوم نیستبودن هم رها و مجرد شوی. یعنی سالک باید حتی از دلبستگی به فنا بگذرد (فنای از فنا).
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.