از هر رهی که دیده ام آن مه گذشته است
عمرم تمام بر سر آن ره گذشته است
غافل اگر رسیده به راهی که بوده ام
گردیده، تا ز بودنم آگه گذشته است
افزون ز ماه چارده است و همان کجاست
کز عمر او هنوز کم از ده گذشته است
طالع نگو که هر گه از او کرده ام سؤال
نه بر زبانش آری و نه، نه گذشته است
هرگز نگفته کیست بر این رهگذر رفیق
با آنکه بر سرش گه و بیگه گذشته است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یاد معشوقی میافتد که از هر راهی که رفته، او را دیده و عمرش صرف یادآوری و عشق به او شده است. با اینکه در تلاش است تا به حقیقتی درباره این معشوق پی ببرد، اما نتوانسته است به پاسخ قطعی برسد و گویی این معشوق همیشه در دسترس و ناپیداست. شعر به شدت بر تداوم عشق و جستجو برای درک وجود معشوق تاکید دارد، در حالی که شاعر با چالشهای ناشناختهای روبهرو است. در نهایت، ابراز ناامیدی شاعر از پاسخ نداشتن به پرسشهایش بر تنش و رنج او افزوده است.
هوش مصنوعی: از هر مسیری که رفتهام، آن مه زیبا از آن عبور کرده است و عمری را صرف رفتن در آن راه کردهام.
هوش مصنوعی: اگر کسی به مسیری رسیده که قبلاً در آن بوده، نشان میدهد که از وجود خودش و تجربیاتش آگاه شده است.
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که چیزی فراتر از زیبایی ماه چهارده (ماه کامل) وجود دارد و آن زیبایی و کمال در شخصیتی است که هنوز کمتر از ده سال از عمرش گذشته است. این اشاره به جوانی و طراوت دارد و نشاندهنده این است که در جوانی میتوان زیبایی و کمالی را دید که حتی از زیباییهای طبیعی نیز بالاتر است.
هوش مصنوعی: سرنوشت را نپرس که هر وقت از او سوال کردهام، نه چیزی به زبان میآورد و نه خبری از گذشته دارد.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیداند در این مسیر چه کسی رفیق است، با اینکه زمانهای مختلفی از کنار او گذشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.