شِهْ دُونِشْ جِهْ چِهْ گُوهِرْ اَفْشُونِسْتیمٰا؟
خِشِهْ گُوئِهْ دُوسْتْ رِهْ دِشْمِنْ دُونِسْتیمٰا
اَنْدی کِه کُمیْتِ عَقْلْ رِهْ رُونِسْتیمٰا
مِنْزِلْ بَرِ سییِنْ رِهْ نَتُونِسْتیمٰا
یِکْذِرِّهْ نَمُونِسْ کِهْ نَخُونِسْتیمٰا
یِکْ نُکْتِهْ نَمُونِسْ کِهْ نَدُونِسْتیمٰا
اِسٰا دَفْتِرِ دُونِشْ رِهْ َخُونِسْتیمٰا
هٰادُونِسْتیما، هِچّی نِدونِسْتیمٰا
اَعْمٰالِ خُوشِهْ نُومِهْ بَخُونِسْتیمٰا
خینُو بِهْ خوشِهْ دیدِهْ فشُونِسْتیمٰا
نَخُونِسْتِهْ دَفْتِرْرِهْ بَخُونِسْتیمٰا
بِهْ مِنْزِلْ دیمِهْ عَقِبْ بَمُونِسْتیمٰا
اونْ مَحَلْ (کِهْ) تُونِسْتیمٰا نَدُونِسْتیمٰا
اِسٰا کِهْ بِدُونِسْتیمٰانَتُونِسْتیمٰا
شِهْ نیک وُ بَدْتیمْ رِهْ دَشُونِسْتیمٰا
دِروُ کِرْدِنِ وَرْ، شِهْ دَمُونِسْتیمٰا
هَمُونْ مَصْحَفْ (کِهْ) وَچِهْ بیمِهْ خُونِسْتیمٰا
بی شَکّْ وُ گِموُنْ خِدْرِهْ رِهُونِسْتیمٰا
تا مَنْعَرِفِ خویشْ رِهْ بَخُونِسْتیمٰا
جُزْ ذٰاتِ خِدٰا دیگِرْ نَدُونِسْتیمٰا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
با دانش خود، چه گوهری افشاندهام! / دوست نکوگفتار (خوشگوی) را، دشمن میپنداشتهام
آنقدر که مرکب عقل را میراندم / نمیتوانستم به سرمنزل مقصود برسم
ذرّهای نمانده که نخوانده باشم / نکتهای نمانده که نداشته باشم
اکنون که دفتر دانش را خواندهام / دانستهام که هیچ چیز (چیزی) نمیدانم
نامهی اعمال خود را خواندم / خون از دیدهی خود افشاندم
دفتر ناخوانده را خواندهام / دیدهام که در رسیدن به منزل مقصود، عقب ماندهام
آنگاه که میتوانستم، نمیدانستم / اکنون که دانستم، نمیدانستم
بذر نیک و بد خویش را افشاندهام / به هنگام درو، از کار خویشتن درمانده ام
همان مصحف (قرآن) را که به هنگام کودکی میخواندم / بیشک و گمان، خود را از ورطه گناه میرهاندم
تا «مَنْ عَرَفِ» خویش را خواندهام / جز ذات خداوند، دیگری را ندانستهام (نشناختهام)
یک نکته نمانده که ندانسته باشم / یک صفحه نمانده که نخوانده باشم
آنقدر که اسب عقل را میتازاندم / آخر به جایگاه دوست راه نیافتم
آنگاه که میتوانستم، نمیدانستم / اکنون که دانستم، نمیتوانستم
اعمال نیک و بد خویش را تمیز نمیدادم / بههنگام بهرهبرداری خویش درماندم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد، این بیت به نوعی به رابطهای عاطفی و تنشهای موجود در آن اشاره دارد. به طور کلی، بیانگر حسرت و دلتنگی نسبت به کسی است که در وجود او زیبایی و ارزشهای زیادی وجود دارد. در عین حال، اشاره به دشمنیها و چالشهایی که ممکن است در این رابطه پیش بیاید، نشاندهنده احساسی عمیق و تناقضات موجود در عشق است.
هوش مصنوعی: نگران نباش، ما که کم عقل هستیم، نمیتوانیم به جایی برسیم.
هوش مصنوعی: اگر کسی به ما چیزی یاد دهد که نمیدانستیم، باید آن را با دقت در ذهن خود نگه داریم، چون ممکن است مفید باشد.
هوش مصنوعی: ما در دفتری از احساسات خود مینویسیم و در این مسیر، هیچ چیز نمیدانیم.
هوش مصنوعی: در این جمله بیان میشود که با کارهای خوب و پسندیده، میتوان به خوشحالی دست یافت و به زیباییهای زندگی بیشتر توجه کرد. این عبارت به اهمیت اعمال نیک و تأثیر آنها بر زندگی و روحیه اشاره دارد.
هوش مصنوعی: اگه به یادداشتهای گذشتهامون نگاه کنیم، متوجه میشیم که در خانهامون تنها میمونیم.
هوش مصنوعی: ما نمیدانیم کجا هستی، اما مطمئنیم که بدون تو نمیتوانیم.
هوش مصنوعی: ما در خوب و بد، راه را تشخیص میدهیم و در دل خود، آن را درک میکنیم.
هوش مصنوعی: ما همان کتاب مقدسی هستیم که هیچ شکی در آن نیست و بیهیچ تردیدی، حقیقت ما روشن است.
هوش مصنوعی: ما فقط خود را از راه خدا میشناسیم و غیر از ذات خدا چیزی دیگر را نمیشناسیم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.