گِلِ دَسْتِهْ شِهْ غُنْچِهْیِ لٰامْرِهْ وٰا کِرْدْ
عَقیقِ یَمِنْ خُودِشْ اُونِهْ کِهْ وٰا کِرْدْ
یٰارُونْ بَوینینْ کَجِهْ فَلِکْ چِهٰا کِرْدْ
اینْ دُرِّ مِکٰانی رِهْ بِهْ کٰانْ جِدٰا کِرْدْ
شٰاهِ حَوِشْ (حَبِشْ) کِهْ مُلْکِ چینْرِهْ مأوٰا کِرْدْ
بَئیتِهْ عَرٰاقینْوُ رُوبِهْ خِتٰا کِرْدْ
اِشٰارِهْ بِهْ شِهْ لُو، دِخِشْرِهْ اَدٰا کِرْدْ
اَدٰای دِخِشْ، دَرْدِ مِرِهْ دِوٰا کِرْدْ
تِهْ تابُونْ خُورْمِرِهْ بَیْتِهْ بی ضِیٰا کِرْدْ
یٰا دِ هَفْتِهْ مُونْگِ دیمْرِهْ بی صِفٰا کِرْدْ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
دستهی گل، لب غنچهگون را از هم گشود / عقیق یمانی همان است که از هم گشود
یاران! ببینید که فلک کژرفتار چه کارها کرد / این دُرِّ مکانی را از کان جدا کرد
شاه حبشه که کشور چین را مأوا و میهن برگزیده بود / ملک عراقین را مسخّر کرده، به کشور ختا روی آورد
با اشاره به لبش، ادای بوسه کرد (دین خود را پرداخت) / و ادای (وصول) این دو بوسه، درد مرا درمان کرد.
تابش خورشید چهرهی تو، مرا کمرنگ و بینور کرد / یا روی ماه چهارده شبه را تیره و بیصفا کرده است
هوش مصنوعی: دست تو همچون گلبرگهای سرخ و زیباست و زیباییاش چنان است که انگار از عقیق یمن ساخته شده. این زیبایی و ارزش تو به خاطر خود توست.
هوش مصنوعی: به دوستان میگوید که کجایید و چه کار کردهاید وقتی که این درخشش عجیبی را مشاهده میکنید؟ این روشنایی، به وضوح نشان میدهد که جد شما که بود، چه کارهایی انجام داده است.
هوش مصنوعی: شاهی که پادشاهیاش در چین قرار دارد، در سرزمین عراق و روستاها و مناطق اطراف آن سکونت گزید.
هوش مصنوعی: به خورشید اشاره کن، اگر درخشید، درخشش او درمانی برای درد من خواهد بود.
هوش مصنوعی: در دل تابستان، خواب آلود و بینور، در خانهای تاریک و ساکت زندگی میکنیم. یا این که در این روزهای هفتگی، زندگیامان را در بیقراری و بیصافی میگذرانیم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.