ایْ بُورِهْ سوارْ! چَمْ بَزویی منه چَمْ
بَسونِ آهو رَمْ بکردی مجه رَمْ
اندمْ حالْپِرسُونْ که نیشتْ بوئِمْ راهِ دَمْ
دَراوُنْ راهِ سَرْ، دوستْرِهْ بِیُورِمْ شه چَمْ
کَیْ بُو بوینمْ غَمْ به دِلْ مه بَوِّه کَمْ
دوستِ نَدییِنْ، دیده نَمُونِسْ مه نَمْ
اون یارْ که مه جٰا جِدا نَیْیهْ یکی دَمْ
اِسٰا مَرْدِمِ گفتهْ مه جٰابَیْتِهْ رَمْ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
ای سوار بر اسب سرخ! از سوی من منحرف شدهای / مانند آهو از من رم کردهای، رم
آندم که برای احوالپرسی در سر راه نشسته باشم، / [می خواهم] در سر آن راه، دوست را به سوی خود بیاورم
کی شود که دوست را ببینم و غم از دلم بکاهد / به سبب ندیدن دوست، اشک دیدهام خشک شده است
آن یار که یکدم از من جدا نمیماند / اکنون به گفتهی مردم از من رمیده است
هوش مصنوعی: ای سوار! چرا اینقدر شتاب میکنی؟ چرا به حال آهویی که فرار کرده، توجه نمیکنی؟
هوش مصنوعی: در حال حاضر از حال و روز من بپرس که آیا میدانم در این مسیر که به طرف منزل نزدیک میشود، باید چه کار کنم. دوست من، به من کمک کن تا درست تصمیم بگیرم.
هوش مصنوعی: کی میتوانم غم و درد را در دل خود پنهان کنم؟ وقتی که دوستی در کنارم نیست، دیگر نمیتوانم اشکهایم را پنهان کنم.
هوش مصنوعی: معنی این بیت به طور روان این است که: آن یار که مانند ماه است و هیچ وقت از من دور نمیشود، همیشه در دل مردم حضور دارد و من هم همیشه او را در دل خود دارم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.