دَرْآمُو بِهْ حَمُّومْ، خِدْرِهْ بٰا صَفٰا کِرْدْ
آیینه بِهْ دَسْتْ، سَیْرِ صُنْعِ خِدٰا کِرْدْ
دِ اَژْدَرْرِهْ شِهْ سیمِ سَرْ آشِنٰا کِرْدْ
مُکَمِّلْ بَیِّهْ دُوسْتوُ تَعْریفْ بِهْ مٰا کِرْدْ
یٰا کِهْ ظِلِمٰاتْ اویِ حَیٰاتْرِهْ جٰا کِرْدْ
یٰا کِهْ عٰاشِقِ رُوزْرِهْ کِهْ شُو آسٰا کِرْدْ
مِهْ دُوسْتْ بِهْ مِنِهْ کِشْتِنْ بَسی حَیٰا کِرْدْ
گِلْ کِهْ مِنِهْ سُونْ، شِهْ جُومِهْرِهْ قِبٰا کِرْدْ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
از حمام به درآمد و خود را آراسته و باصفا کرد / آیینه در دست، هنر و صنعت خداوند را تماشا کرد
دو اژدر (گیسوان) را به روی چهرهی سیمین فروهشت / دوست از زیبایی مکمل شد و آن را به ما شناساند (نمایاند)
یا آب زندگی را در درون تیرگی جای داد (جابه جا کرد) / یا که روزگار عاشق را شبآسا تیرهگون نمود
دوست من در مورد کشتنم بسیار شرمنده شد / گل که مانند من، پیراهن خود را قبا کرد (چاکچاک کرد)
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف حالتی معنوی و روحانی میپردازد. او از درآموزشی و تلاش در پاکی و صفای دل سخن میگوید، به گونهای که در آینه وجودش، جلوهای از خلاقیت و صنعت خدای بزرگ را مشاهده میکند. این به معنای درک عمیق و ارتباط با خالق و زیباییهای خلقت است.
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در اینجا فردی از شخص دیگری میخواهد که درباره او صحبت کند و ویژگیها و صفات مثبت او را بیان کند. این درخواست به نحوی زیبا و شاعرانه ابراز شده است.
هوش مصنوعی: ای کسی که تاریکیهای زندگی را میشناسی، ای کسی که عاشق روز هستی و آرامش به دست میآوری.
هوش مصنوعی: ماه دوست داشتنی است، زیرا دور و بر خود را با حیا و شرم پر کرده و من در دلم به او محبت دارم. او زیباست و دلنشین، مانند دمنی که با چیدمان زیبا آراسته شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.