|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
امیر میگوید:ای حوریرفتار وای ماه تابان! / «اگر» میتوانی مگذار عشق ما به پایان برسد
ای یاران! چند سخن راستین برای گفتن دارم / نتوانم گفتن، زیرا راز حق دارم،ای یاران!
دندان درّ و لب طبق دارمای یاران! / و در آن پل صراط ترس از حقّ دارمای یاران!
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق میپردازد. در آن به تصویری از یک حوری اشاره شده که به قدری زیباست که درخشش و نور او مانند ماه در آسمان میدرخشد. عشق نسبت به این معشوق به وضوح در کلمات حس میشود و بیان شده که این احساس عمیق و دلنشین، به نوعی محصور کننده است.
هوش مصنوعی: من چند حرف از حقیقت را برای دوستانم میگویم، اما راز حق را برای آنها نگه میدارم.
هوش مصنوعی: نگران نباش! دندانهایم مثل مروارید هستند، و اینکه دوست دارم چطور بر روی پل صراط با ترس و علاقه زندگی کنم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.