|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر به مخاطب میگوید که هنگام نگهداشتن کلاه خود، آن را بهطور کامل در دست نداشته باشد و به چیزهای بیفایده نپردازد. او از کسی میخواهد که درباره مسائلی که هیچ تجربهای از آنها ندارد، صحبت نکند و به دنبال چیزهای سطحی مانند نانهای خانقاهی نرود. بهطور کلی، شاعر به اهمیت توجه به مسائل واقعی و دوری از موضوعات بیمعنی اشاره میکند.
هوش مصنوعی: زمانی که به خواب میرویم، نباید چیزهای بیفایده و کمارزش را به خود بگیریم و از آنها ناراحت شویم. بهتر است از موارد مهم و باارزش بهرهمند شویم و در زندگی خود به دنبال چیزهایی باشیم که واقعاً سودمند هستند.
هوش مصنوعی: شخصی که چیزی نمیداند، چرا از مسائل بیمورد صحبت میکند؟ از یک فرد معنوی انتظار نداشته باش که فقط به دو نان روزانه قناعت کند و به زندگی سادهاش بسنده نماید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با دل گفتم صحبت شاهی کم گیر
چون سر بنهاده ای کلاهی کم گیر
دل گفت تو خوش باش که من آزادم
کردی دیکی و خانقاهی کم گیر
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.