|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در عشق حلالی و حرامی نبود
دشمن کامی و دوست کامی نبود
عاشق زچه اندیشه کند چون چشمش
در بدنامی و نیک نامی نبود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به ماهیت عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که عشق حقیقی هیچ‌گاه به حلال یا حرام تقسیم نمی‌شود. او می‌گوید که در عشق، تفاوتی میان دشمن و دوست وجود ندارد و همه چیز تحت تأثیر عواطف است. همچنین شاعر بیان می‌کند که عاشق هرگز نمی‌تواند از اندیشه‌های خود رهایی یابد، زیرا عشق موضوعی است که نه به بدنامی و نه به نیک‌نامی وابسته است.
هوش مصنوعی: در عشق هیچ چیز حلال و حرامی وجود ندارد، نه در پیروزی دشمن و نه در پیروزی دوست.
هوش مصنوعی: عاشق چگونه می‌تواند فکر کند وقتی که چشمانش در مورد نیک‌نامی و بدنامی چیزی نمی‌بینند؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.