اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
»
شمارهٔ ۶۴
در عشق حلالی و حرامی نبود
دشمن کامی و دوست کامی نبود
عاشق زچه اندیشه کند چون چشمش
در بدنامی و نیک نامی نبود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان این مطلب میپردازد که در عشق، نه حرام و حلالی وجود دارد و نه تفاوتی میان دوستان و دشمنان هست. او میگوید عاشق چگونه میتواند در مورد عشقش فکر کند وقتی که در بدنامی و نیکنامی هیچ تفاوتی نیست.
هوش مصنوعی: در عشق هیچ چیز حلال و حرامی وجود ندارد، نه در پیروزی دشمن و نه در پیروزی دوست.
هوش مصنوعی: عاشق چگونه میتواند فکر کند وقتی که چشمانش در مورد نیکنامی و بدنامی چیزی نمیبینند؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.