اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۷۱
سرگشته دلت از پی زرع است و حراث
تا چند شوی دشمن ذکران و اناث
تا چند ازین جهان گله چند غیاث
لو شئت فراقها لطلّقت ثلاث
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر بیانگر سرگشتگی دل انسان از تلاش و کوشش برای کسب مال و بیتالمال است. شاعر از احساس دشمنی با دیگران و ناامیدی در این دنیا سخن میگوید و از باری که فراق و جدایی بر دوش اوست شکایت میکند. در نهایت، او به این نتیجه میرسد که اگر میتوانست، از این وضعیت رهایی مییافت.
هوش مصنوعی: دلنگرانی تو به خاطر کشت و کار است، پس تا کی میخواهی دشمن ذکر و مؤنث باشی؟
هوش مصنوعی: چندین بار باید از این دنیا شکایت کنم؟ اگر میخواهی از جداییهایش رهایی یابی، باید به طور کامل از آن دور شوی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.