اوحدالدین کرمانی
»
دیوان رباعیات
»
الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
»
شمارهٔ ۲۰
ای نیک نمای بد مسلمان که منم
وای کالبد فساد را جان که منم
هر جا که حدیث بد رود در عالم
آن من باشم تو نیز می دان که منم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به تضاد میان ظاهری نیکو و باطنی فاسد اشاره میکند. او خود را به عنوان یک مسلمان بد معرفی مینماید که در ظاهر نیکو است، اما در باطن دچار فساد و آلودگی است. همچنین بیان میکند که هر جا که سخن از بدی به میان آید، او نیز در آنجا حضور دارد و به نوعی از عواقب و پیامدهای منفی اعمال خود آگاه است.
هوش مصنوعی: ای جوان نیکو خصال، که خود را مسلمان میدانی، من همان کسی هستم که بدن فاسدی دارم و روحی پاک در آن وجود دارد.
هوش مصنوعی: هر جا که داستان یا سخن بدی مطرح شود، در آنجا من نیز حضور دارم و تو باید بدانی که من همان فرد هستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.