جماعتی که به ناموس ونام می گفتند
به دیر درس مستی و جام می گفتند
بیا ببین که چه فتوا دهد در مستی
همان گروه که می را حرام می گفتند
فغان که جمله فتادند در شکنجهٔ دام
کسان که عیب اسیران دام می گفتند
به صحن دیر شنیدم ز خادمان حرم
که اهل دیر، مغان را سلام می گفتند
به طوف کعبه شنیدم ز زائران صنم
همان که بر در بیت الحرام می گفتند
رموز آتش مهری که برهمن نشکافت
ز اهل دل شنیدم که نام می گفتند
تمام بوده به یک حرف گرم و ما غافل
حکایتی که همه ناتمام می گفتند
به کعبه صد ره ز نزدیک و دور دیدم
بگو که صومعه داران کدام می گفتند
فغان ز طبع تو عرفی، غلط نمی رفتند
سخنوران چو تو را خوش کلام می گفتند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با طنز، زاهدان و فتوادهندگانی را نشان میدهد که روزی می را حرام و عاشقان را سرزنش میکردند و اکنون خود درس مستی میدهند و در دام عشق گرفتارند. سپس شاعر مرز کعبه و بتکده را برمیدارد و میگوید سخنِ زائران هر دو یکی است و راز عشق را نه برهمن گشود و نه اهل دل جز نامش را گفتند. حقیقتی که همه ناقص بازگو میکردند در یک سخن گرم کامل است و در پایان عرفی طبع خود را میستاید.
هوش مصنوعی: همان گروهی که پیشتر از آبرو و نیکنامی سخن میگفتند، اکنون در دیر مغان درسِ مستی و باده میدهند. شاعر با طنز به دگرگونی زاهدان نامپرست اشاره میکند.
هوش مصنوعی: بیا و ببین همان کسانی که شراب را حرام میدانستند، اکنون در حال مستی چه فتوایی میدهند. ریاکاری یا دگرگونی فتوادهندگان را به ریشخند میگیرد.
هوش مصنوعی: افسوس که همهٔ کسانی که گرفتارانِ دامِ عشق را سرزنش میکردند، خودشان در شکنجهٔ همان دام افتادند.
هوش مصنوعی: در صحن بتکده از خادمانِ حرمِ کعبه شنیدم که از سلامگفتنِ اهل دیر به مغان سخن میگفتند؛ یعنی خادمان حرم خود به دیر آمده و با مغان همسخن شدهاند و مرز کعبه و دیر از میان رفته است.
هوش مصنوعی: در طواف کعبه از بتپرستان زائر همان سخنی را شنیدم که بر درِ خانهٔ خدا گفته میشد؛ یعنی حقیقتِ سخن همه یکی است.
هوش مصنوعی: رازهای آتشِ عشقی را که برهمن هم نتوانست بگشاید، از اهل دل پرسیدم و دیدم آنان نیز تنها نامی از آن بر زبان میآوردند و به حقیقتش راه نداشتند.
هوش مصنوعی: داستانی که همه ناقص و نیمهکاره بازگو میکردند، در یک سخنِ گرم و پرشور تمام و کامل بود و ما از آن بیخبر بودیم.
هوش مصنوعی: صد بار از نزدیک و دور به کعبه نگریستم و آنچه صومعهنشینان وصف میکردند در آن نیافتم؛ بگو آنان از کدام کعبه سخن میگفتند.
هوش مصنوعی: ای عرفی، شگفتا از طبع تو! سخنسرایان که تو را خوشسخن میخواندند، به خطا نرفته بودند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.