بیا ساقی آن آب یاقوت‌وار
در افکن بدان جام یاقوت بار
سفالینه جامی که می جان اوست
سفالین زمین خاک ریحان اوست
علم برکش ای آفتاب بلند
خرامان شو ای ابر مشگین پرند
بنال ای دل رعد چون کوس شاه
بخند ای لب برق چون صبحگاه
به بار ای هوا قطره ناب را
بگیر ای صدف در کن این آب را
برا ای در از قعر دریای خویش
ز تاج سر شاه کن جای خویش
شهی که آرزومند معراج توست
زمین بوس او درةالتاج توست
سکندر شکوهی که در جمله ساز
شکوه سکندر بدو گشت باز
زمین زنده‌دار آسمان زنده کن
جهان گیر دشمن پراکنده کن
طرفدار مغرب به مردانگی
قدر خان مشرق به فرزانگی
جهان پهلوان نصرةالدین که هست
بر اعدای خود چون فلک چیره‌دست
مخالف پس اندیش و او پیش بین
بداندیش کم مهر و او بیش‌کین
خداوند شمشیر و تخت و کلاه
سه نوبت زن پنج نوبت پناه
به رستم رکابی روان کرده رخش
هم اورنگ پیرای و هم تاج بخش
شهان را ز رسمی که آیین بود
کلید آهنین گنج زرین بود
جز او کاهن تیغ روشن کند
کلید از زر و گنج از آهن کند
چو آب فرات آشکارانواز
چو سرچشمه نیل پنهان گداز
اگر سایه بر آفتاب افکند
در آن چشمهٔ آتش آب افکند
وگر ماه نو را براتی دهد
ز نقص کمالش نجاتی دهد
گر انعام او بر شمارد کسی
بدان تا کند شکر نعمت بسی
ز شکر وی آن نعمت افزون بود
ولی نعمتی بیش از این چون بود
فلک وار با هر که بندد کمر
بر آب افکند چون زمینش سیر
بریزد در آشوب چون میغ او
سر تیغ کوه از سر تیغ او
هر آنچ او نموده گه کارزار
نه رستم نموده نه اسفندیار
صلاح جهان آن شب آمد پدید
که از مولد این صبح صادق دمید
کجا گام زد خنگ پدرام او
زمین یافت سرسبزی از گام او
به هر دایره کو زده ترکتاز
ز پرگار خطش گره کرده باز
بران بقعه کاو بارگی تاخته
زمین گنج قارون برانداخته
بر آن دژ که او رایت انگیخته
سر کوتوال از دژ آویخته
اگر دیگران کاصلشان آدمیست
همه مردمند او همه مردمیست
ندانم کس از مردم روشناس
کزان مردمی نیست بر وی سپاس
ز بس ناز و نعمت کزو رانده‌اند
ولی‌نعمت عالمش خوانده‌اند
اگر مرده‌ای سر آرد ز گور
بگیرد همه شهر و بازار شور
هزاران دل مرده از عدل شاه
شود زنده و خصم ناید به راه
چو عیسی بسی مرده را زنده کرد
به خلقی چنین خلق را بنده کرد
جهان بود چون کان گوهر خراب
به آبادی افتاد ازین آفتاب
زمین دوزخی بود بی کار و کشت
به ابری چنین تازه شد چون بهشت
ز هر نعمتی کایدش نو به نو
دهد بخش خواهندگان جو به جو
به هر نیکوی چون خرد پی‌برد
جهان یاد نیک از جهان کی بود
گر از نخل طوبی رسد در بهشت
به هر کوشکی شاخ عنبر سرشت
رسد شرق تا غرب احسان او
به هر خانه‌ای نعمت خوان او
زهی بارگاهی که چون آفتاب
ز مشرق به مغرب رساند طناب
به کیخسروی نامش افتاده چست
نسب کرده بر کیقبادی درست
به هر وادیی کو عنان تافته
در منه به دامن درم یافته
ز کنجش زمین کیسه بر دوخته
سمن سیم و خیری زر اندوخته
کجا گنج دانی پشیزی در او
که از گنج او نیست چیزی در او
چو از تاج او شد فلک سر بلند
سرش باد از آن تاج فیروزمند
زهی خضر و اسکندر کاینات
که هم ملک داری هم آب حیات
چو اسکندری شاه کشورگشای
چو خضر از ره افتاده را رهنمای
همه چیز داری که آن درخورست
نداری یکی چیز و آن همسرست
چو دریا نگویم گران سایه‌ای
همانا که چون کان گرانمایه‌ای
چو در صید شیران شعار افکنی
به تیری دو پیکر شکار افکنی
چو در جنگ پیلان گشائی کمند
دهی شاه قنوج را پیل بند
اگر شیر گور افکند وقت زور
تو شیر افکنی بلکه بهرام گور
چه دولت که در بند کار تو نیست
چه مقصود کان در کنار تو نیست
بسا گردن سخت کیمخت چرم
که شد چون دوال از رکاب تو نرم
دو شخص ایمنند از تو کایی به جوش
یکی نرم گردن یکی سفته گوش
به عذر از تو بدخواه جان می‌برد
بدین عهد رایت جهان می‌برد
چو برگشت گرد جهان روزگار
ز شش پادشه ماند شش یادگار
کلاه از کیومرث تختگیر
ز جمشید تیغ از فریدون سریر
ز کیخسرو آن جام گیتی نمای
که احکام انجم درو یافت جای
فروزنده آیینهٔ گوهری
نمودار تاریخ اسکندری
همان خاتم لعل بر دوخته
به مهر سلیمانی افروخته
بدین گونه شش چیز در حرف تست
گواه سخن نام شش حرف تست
جز این نیز بینم تو را شش خصال
که بادی برومند ازو ماه و سال
یکی آنکه از گنج آراسته
دهی آرزوهای ناخواسته
دویم مردمی کردن بی قیاس
عوض باز ناجستن از حق‌شناس
سوم دل به شفقت برآراستن
ستمدیده را داد دل خواستن
چهارم علم بر ثریا زدن
چو خورشید لشگر به تنها زدن
همان پنجم از مجرم عذر خواه
ز روی کرم عفو کردن گناه
ششم عهد و پیمان نگهداشتن
وفا داری از یاد نگذاشتن
ز تو شش جهت بی روائی مباد
وز این شش خصالت جدائی مباد
به پرواز ملکت دو شاهین به کار
یکی در خزینه یکی در شکار
دو مار از برای تو توفیر سنج
یکی مار مهره یکی مار گنج
جهان خسروا زیر هفت آسمان
طرفدار پنجم توئی بی گمان
جهان را به فرمان چندین بلاد
ستون در تست ذات العماد
همه شب که مه طوف گردون کند
چراغ ترا روغن افزون کند
همه روز خورشید با تاج زر
به پائین تخت تو بندد کمر
سپارنده پادشاهی به تو
سپرد از جهان هر چه خواهی به تو
بدان داد ملکت که شاهی کنی
چو داور شوی داد خواهی کنی
که بازی کند بر پریشه زور
نه پیلی نهد پای بر پشت مور
سپاس از خداوند گیتی پناه
که بیشست از این قصه انصاف شاه
به انصاف شه چشم دارم یکی
که بیند در این داستان اندکی
گر افسانه‌ای بیند از کار دور
نه سایه بر او گستراند نه نور
وگر بیند از در در او موج موج
سراینده را سر برآرد به اوج
در این گنجنامه زر از جهان
کلید بسی گنج کردم نهان
کسی کان کلید زر آرد به دست
طلسم بسی گنج داند شکست
وگر گنج پنهان نیارد پدید
شود خرم آخر به زرین کلید
تو دانی که این گوهر نیم سفت
چه گنجینه‌ها دارد اندر نهفت
نشاط از تو دارد گهر سفتنم
سزاوار توست آفرین گفتنم
خرد کاسمان را زمین می‌کند
برین آفرین آفرین می‌کند
چو فرمان چنین آمد از شهریار
که بر نام ما نقش بند این نگار
به گفتار شه مغز را تر کنم
بگفت کان مغز در سر کنم
فرستم عروسی بدان بزمگاه
کزو چشم روشن شود بزم شاه
عروسی چنین شاه را بنده باد
بران فحل آفاق فرخنده باد
به اندازه آنکه نزدیک و دور
چراغ جهان تاب را هست نور
گل باغ شه عالم افروز باد
چراغ شبش مشعل روز باد
دریده دهن بد سگالش چو داغ
زبان سوخته دشمنش چون چراغ
نظامی چو دولت در ایوان او
شب و روز باد آفرین خوان او
ز چشم بد آن کس نیابد گزند
که پیوسته سوزد بر آتش سپند
ز سحر آن سرا را نیابی خراب
که دارد سفالینه‌ای پر سداب
سداب و سپند رقیبان شاه
دعای نظامی است در صبحگاه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به ستایش نصرةالدین ابوبکربن محمد، اتابیک اعظم، اختصاص دارد و به وصف فضایل و قابلیت‌های او می‌پردازد. شاعر از دیدن دنیای پر نعمت و آبادی برخاسته از وجود این شاه حکایت می‌کند و او را با اسکندر و دیگر پادشاهان بزرگ مقایسه می‌کند. توصیفاتی از قدرت و شجاعت او، تامین عدالت و مهر، همراه با ستایش های معنوی و مادی از او به چشم می‌خورد. در این شاهنامه، شاعر امیدوار است که سایه عدالت او بر عالم بگسترد و به زندگی و آبادانی آدمیان افزوده شود. شاعر در انتها برکت و خوشحالی را برای اتابیک و پیشرفت امپراتوری‌اش آرزو می‌کند، به گونه‌ای که وجود دینی و دنیوی‌اش برای مردم یک نعمت بزرگ به حساب آید.
هوش مصنوعی: ای ساقی، آن آب زلال و خوش‌رنگ مانند یاقوت را درون آن جام یاقوتی بریز.
هوش مصنوعی: جامی که در آن شراب قرار دارد، مانند یک ظرف سفالی است و خود این ظرف هم از خاکی ساخته شده که بوی ریحان میدهد.
هوش مصنوعی: آفتاب بلند که نماد علم و دانش است، به او (علم) اجازه دهند که درخشش بیشتری داشته باشد. همچنین از ابر مشکی دعوت میشود که مانند پرنده‌ای، به آرامی حرکت کند و زیبایی و لطافت را به همراه بیاورد.
هوش مصنوعی: ای دل، مانند رعد، از شدت احساسات خود نالان باش و چون صدای کوس شاه در عظمت و شکوهمندی او، ناله‌ی تو نیز باید بلند و رسالتی باشد. ای لب‌ها، چون صبحگاه، بیدار و زیبا و خندان باشید، در حالی که نور امید و شادی را منتشر می‌کنید.
هوش مصنوعی: ای آسمان، باران را که همان قطرهٔ ناب است بفرست تا آن را بگیری؛ ای صدف، این آب را در خود نگه‌دار.
هوش مصنوعی: ای در، از عمق دریای وجود خود، در جایی از سر تاج شاه قرار بگیر.
هوش مصنوعی: شاهی که آرزوی رسیدن به مقام و بلندای تو را دارد، زمین‌خوار و خاک‌نشین او، مروارید تاج توست.
هوش مصنوعی: سکندر، وقتی که به عظمت و شکوه تو نگاه می‌کند، به یاد خود بزرگیش می‌افتد و خود را در مقایسه با تو می‌سازد.
هوش مصنوعی: زمین را زنده نگه‌دار و آسمان را زنده کن، ای کسی که جهان را در تسخیر داری، دشمن را پخش و پاره کن.
هوش مصنوعی: مردان مغرب به شجاعت و جنگجویی معروف‌اند، در حالی که مردان مشرق به دانایی و خرد ورزی شناخته می‌شوند.
هوش مصنوعی: نصرةالدین ابوبکر، که در دنیای قهرمانان معروف است، بر دشمنانش مانند آسمان که بر همه چیز تسلط دارد، غلبه می‌کند.
هوش مصنوعی: مخالفان، کسانی هستند که فقط به گذشته فکر می‌کنند و او، نصرةالدین، آینده‌نگر است. کسانی که بدبین و کم‌محبت هستند، در مقابل او که مهربان و خوش‌تلقی است، قرار دارند.
هوش مصنوعی: خداوند (به معنی پادشاه) دارای شمشیر و تخت و کلاه (نماد قدرت و سلطنت) است و باید در سه نوبت (سه بار به عنوان نشانه‌ای از قدرت) ضربه بزند و پنج نوبت پناه گیرد، که نشان‌دهنده‌ی گنجایش و متانت او در زمان‌های سخت است.
هوش مصنوعی: به رستم، که یکی از پهلوانان بزرگ ایرانی است، زین را داده‌اند و اسبش (رخش) را هم تزیین کرده‌اند؛ همچنین تاجی به او داده‌اند که نشان‌دهنده‌ی بزرگی و اقتدار اوست.
هوش مصنوعی: سلطنت و حکمرانی شاهان به رسمی وابسته است که بر اساس آن، کلیدهای گنجینه‌های طلا و نقره به جادوی آهنین و قدرت مربوط میشود.
هوش مصنوعی: تنها او (نصرةالدین ابوبکربن محمد) است که می‌تواند با شمشیر خود حقیقت را روشن کند و از گنج‌های با ارزش، یعنی نشانه‌ها و ثروت‌های واقعی، بهره‌برداری کند.
هوش مصنوعی: آب فرات مانند نواختن آشکار و آشکار است، در حالی که سرچشمه نیل همانند چیزی پنهان و گداخته می‌باشد.
هوش مصنوعی: اگر سایه‌ای بر نور خورشید بیافتد، در آن صورت در چشمه‌ای که آتش در آن وجود دارد، آب نیز ریخته میشود.
هوش مصنوعی: اگر کسی به ماه نو، که نماد زیبایی و کمال است، سندی هدیه دهد، در واقع او را از کمبودها و نقص‌هایش رهایی بخشیده است.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد نعمت‌های او را بشمارد، می‌تواند قدری از شکرگزاری برای آن نعمت‌ها انجام دهد، اما این کار نمی‌تواند کافی باشد.
هوش مصنوعی: شکرگزاری نسبت به او متضمن نعمت‌های بیشتری است، اما آیا نعمت بزرگ‌تری از این وجود دارد؟
هوش مصنوعی: هر کس که به آسمان مثل ستاره بیفتد و برای خود طرحی بچیند، ممکن است زندگی‌اش به سبب قدرت و سرسختی زمین به شکلی از کنترل خارج شود.
هوش مصنوعی: در آشوب، مانند ابر، باران می‌بارد و تیغ کوه نیز از آن سراب، به مانند نوک تیز شمشیر میشود.
هوش مصنوعی: هر کاری که او در میدان جنگ انجام داده، نه رستم (شجاع‌ترین قهرمان ایرانی) و نه اسفندیار (دیگر قهرمان نامدار) نتوانسته‌اند چنین کارهایی را انجام دهند.
هوش مصنوعی: در آن شب، سعادت و بهبود وضعیت جهان آشکار شد که صبح صادق، به وجود شخصیتی بزرگ و محترم (نصرت‌الدین ابوبکر) متولد شد.
هوش مصنوعی: پدرام (که به احتمال زیاد اشاره به نوعی شخصیت است) کجا قدم گذاشت که آن زمین به خاطر قدم‌های او سرسبز و خرّم شد؟
هوش مصنوعی: به هر جایی که او با تیرهایش ضربه زده، از خطی که به کمک پرگار کشیده، گره‌هایی به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به بقعه‌ای است که نصرةالدین ابوبکربن محمد، اتابیک اعظم، در آنجا به قدرت رسیده و همانند گنج قارون (گنج بسیار زیاد) بر آن تکیه دارد. به عبارتی دیگر، او با تسلط خود بر این مکان، به جایگاهی با ثروت و قدرت دست یافته است.
هوش مصنوعی: بر آن دژی که او (اسکندر) پرچم (سلطنت) را برافراشته، سر نگهبان (کوتوال) از دژ آویزان شده است.
هوش مصنوعی: اگر دیگران را هم انسان به حساب بیاوریم، او در میان همه آنها فراتر از انسان است و بالاترین مقام را دارد.
هوش مصنوعی: من نمی‌دانم که آیا کسی می‌تواند آن مرد را بشناسد، زیرا مردم به او هیچ گونه سپاسی نمی‌دهند.
هوش مصنوعی: به دلیل محبت و نعمت فراوانی که از او دریغ کرده‌اند، او را ولی‌نعمت عالم می‌نامند، یعنی با وجود اینکه از نعمت‌ها محروم است، باز هم مقام و عزت او را در نظر دارند.
هوش مصنوعی: اگر مرده‌ای از گور برخیزد و زنده شود، تمام شهر و بازار از این خبر شگفت‌زده و هیجان‌زده خواهند شد.
هوش مصنوعی: هزاران دل که به خاطر ظلم و عدل ستمکاران مرده بودند، با برقراری عدالت توسط شاه زنده می‌شوند و دیگر دشمنی به راه نمی‌آید.
هوش مصنوعی: چون عیسی (پیامبر بزرگ) بسیاری از مردگان را زنده کرد، برای این مردم نیز که به عدل و انصاف شاه نزدیک شده‌اند، زنده شدن و زندگی دوباره‌ای حاصل شده و این مردم اکنون به محبت و فرمانبری از او وادار شده‌اند.
هوش مصنوعی: جهان مانند یک معدن گوهر که خراب و ویران بود، به واسطهٔ تابش این آفتاب (که اشاره به نصرت و وجود اتابک اعظم دارد) به آبادانی و رونق رسید.
هوش مصنوعی: زمین، مانند جهنمی بود که خالی از کار و محصول بود، اما با نزول این باران تازه، مانند بهشت سرسبز و آباد گشته است.
هوش مصنوعی: از هر نعمت و خوبی که به او برسد، مستمراً و پیوسته، برکت و بخشش به خواستاران میدهد.
هوش مصنوعی: هرگاه کسی به درستی و خرد ورزی دست یابد، یاد نیک از دنیا به چه معناست، وقتی که جهان خود را فراموش کرده است.
هوش مصنوعی: اگر از درخت طوبی که در بهشت قرار دارد، شاخه‌ای خوشبو به نام «عنبر» به زمین برسد، به هر گوشه‌ای از این دنیا عطر آن می‌پیچد.
هوش مصنوعی: احسان و بخشش او، نصرةالدین ابوبکر، به قدری وسیع است که از شرق تا غرب می‌رسد و هر خانه‌ای از نعمت‌های او بهره‌مند میشود.
هوش مصنوعی: چه سرای شگفت‌انگیزی که مانند آفتاب، در جهت شرق به غرب پیش می‌رود و فضای آن پر از نور و روشنی است.
هوش مصنوعی: او که به نام کیخسرو مشهور است، به خاطر نسب نیک خود به درستی به کیقباد، یکی از پادشاهان قدیمی، نسبت داده شده و با فعالیت‌های خود در این زمینه شناخته میشود.
هوش مصنوعی: به هر جایی که اسب او (کیخسرو) در آنجا راند، نباید او را به دامن درم (مال و ثروت) گرفتار کرد.
هوش مصنوعی: از گوشهٔ زمین کیسه‌ای پر از سمن (نوعی شیرینی) و سیم و خوبی (طلا) جمع‌آوری کرده است.
هوش مصنوعی: کجا می‌توانی گنجی بیابی که در آن پشیزی نباشد، در حالی که از گنج او چیزی در آن نیست؟ یعنی نمی‌توان در چیزی گنجی را یافت که خود، خالی از گنج باشد.
هوش مصنوعی: از زمانی‌که فلک (آسمان) با تاج او (نصرةالدین) سر بالا شده و قامت راست کرده است، باد (نیکی و برکت) از آن تاج گرانبها و پیروزمند برآمده است.
هوش مصنوعی: خضر و اسکندر، که هم در حکومت و پادشاهی برتری دارند و هم به سرچشمهٔ آب حیات دست یافته‌اند، بسیار ستودنی و شگفت‌انگیز هستند.
هوش مصنوعی: نصرت‌الدین ابوبکر، مانند اسکندر که پادشاهی کشورها را به دوش دارد، در دانش و حکمت نیز همچون خضر، به کسانی که گمراه شده‌اند، راهنمایی می‌کند.
هوش مصنوعی: تو همه چیزهایی را که برای یک شاه در خور است داری، اما یک چیز مهم را نداری و آن همسر است.
هوش مصنوعی: هیچ چیزی را نمی‌توانم با عظمت دریا مقایسه کنم، فقط سایه‌ای از آن را می‌توان به یاد آورد که مانند معدن ارزشمندی است.
هوش مصنوعی: اگر در شکار شیران شعار و آواز سر دهی، با تیرِ دو پیکر هم شکار را هدف قرار می‌دهی.
هوش مصنوعی: زمانی که در جنگ، فیل‌ها را مهار می‌کنی و کمند را به دور آنها می‌اندازی، باید بدانید که این کار، نشان‌دهندهٔ قدرت و تسلط شاه قنوج بر فیلی است که در میدان جنگ قرار دارد.
هوش مصنوعی: اگر در زمان قدرت و زور تو، شیر جنگل هم به زمین بیفتد، این نشان نمی‌دهد که تو از بهرام گور، شکارچی معروف، قوی‌تر هستی. این سخن به تأکید بر برتری قدرت تو در مقایسه با دیگران است.
هوش مصنوعی: چه خوشبختی‌ای که در کار تو نیست و چه هدفی که در کنار تو وجود ندارد.
هوش مصنوعی: گاهی گردن‌های سخت و خشن، مانند چرم محکم، به خاطر تأثیر و نفوذ تو نرم و قابل انعطاف می‌شوند.
هوش مصنوعی: دو نفر از آسیب‌های تو در امانند؛ یکی به خاطر نرمش و انعطافش و دیگری به دلیل احتیاط و هوشیاری‌اش.
هوش مصنوعی: کسی که با عذر از تو ستمکار جانش را می‌برد، در این زمان پرچم دنیا را نیز به دوش می‌کشد.
هوش مصنوعی: زمانی که روزگار به دورانی دیگر برمی‌گردد، از شش پادشاه، شش نشانه و یادگار باقی می‌ماند.
هوش مصنوعی: کلاه کیومرث، نخستین پادشاه ایران، نشانهٔ سلطنت و قدرت است و تخت جمشید، نماد عظمت و شکوه جمشید، نشان‌دهندهٔ جایگاه عالی اوست. همچنین، تیغ فریدون، که به عنوان نماد مبارزه و پیروزی شناخته میشود، به قدرت و اقتدار او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: کیخسرو، یکی از شاهان ایران باستان، جامی دارد که نمایان‌گر جهان است و در آن احکام ستاره‌ها و تقدیر مردم ثبت شده است.
هوش مصنوعی: شکوه و زیبایی تاریخ اسکندر را مانند درخشش یک آیینهٔ گوهری به تصویر کشیده است.
هوش مصنوعی: خاتمی که به سنگی گرانبها و سرخ (لعل) مزین شده، به گونه‌ای درخشان و تابناک است که شبیه به مهر سلیمان (پادشاه معروف) می‌درخشد.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر می‌گوید که شش ویژگی یا خاصیت در زبان تو وجود دارد که گواهی است بر سخن تو و نشان‌دهنده‌ی شش حرف مهم است.
هوش مصنوعی: من شاهد شش ویژگی دیگر در تو هستم که مانند باد پرتوانی هستند و از آنها عبور می‌کند. این ویژگی‌ها به تو جلوه‌ای خاص می‌بخشند.
هوش مصنوعی: یکی از خصایص تو این است که از گنج خود به دیگران می‌دهی و آرزوهایی که برآورده نمی‌شوند را برآورده می‌کنی.
هوش مصنوعی: انسانی را که از روی نیکوکاری و خدمت به دیگران، بدون در نظر گرفتن پاداش و جبران، در پی انجام کارهای نیک و مفید است، بر خلاف آنهایی که به خاطر نفع شخصی یا در مقابل حق‌شناسی به عمل می‌آیند، ارج می‌نهد.
هوش مصنوعی: دل به مهربانی و محبت دادن، در واقع دل‌سوزی و مساعدت به ستمدیده را خواستن.
هوش مصنوعی: نصرةالدین ابوبکربن محمد (اتابیک اعظم) به حدی معلومات و دانشش عالی و درخشان است که او در دانش به ستارهٔ ثریا مانند شده و از این رو باید مانند خورشید با قدرت و عظمت به تنهایی در میدان علم و فضیلت پیکار کند.
هوش مصنوعی: عذرخواهی مجرم را از روی کَرَم و بزرگواری، عفو کردن و بخشیدن گناه اوست.
هوش مصنوعی: ششمین ویژگی در وفاداری، حفظ عهد و پیمان است و هیچ‌گاه نباید آن را فراموش کرد.
هوش مصنوعی: از تو دوری در شش جهت نباشد و جدا شدن از این شش ویژگی نیز ممکن نباشد.
هوش مصنوعی: دو شاهین برای پرواز ملک وجود دارند؛ یکی از آنها در خزانه (به معنی نگهداری و ثروت) و دیگری در شکار (به معنی تأمین و دسترسی به منابع).
هوش مصنوعی: دو مار برای تو در نظر گرفته‌ام: یکی مار مهره که نشانه خیر و محبت است و دیگری مار گنج که نماد ثروت و دارایی است.
هوش مصنوعی: ای جهان، ای پادشاه، در زیر هفت آسمان، به‌طور یقین طرفدار و حامی پنجم تو (یعنی اتابیک نصرةالدین) هستی.
هوش مصنوعی: جهان با داشتن چندین کشور به عنوان ستون‌های خود، تحت فرمان تو، یعنی اتابک اعظم نصرةالدین ابوبکر، قرار دارد. ذات العماد به معنای «ستون» است که به قدرت و عظمت او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در هر شب، زمانی‌که ماه (که به «مه» تعبیر شده) در آسمان می‌درخشد و مانند چراغی می‌تابد، به‌خاطر تو، یعنی اتابیک اعظم نصرةالدین ابوبکربن محمد، نورش را بیشتر و روشن‌تر می‌سازد.
هوش مصنوعی: هر روز خورشید با تاج طلایی‌اش، به زیر تخت تو خم میشود و به نوعی به تو احترام می‌گذارد.
هوش مصنوعی: پادشاهی و سلطنت را به تو واگذار کرده است و از تو می‌خواهد که هر آنچه در این دنیا می‌خواهی، به دست آوری.
هوش مصنوعی: به تو می‌گوید که اگر پادشاهی را به دست بگیری، باید مانند داور عمل کنی و عدل و انصاف را برقرار کنی.
هوش مصنوعی: اتابیک اعظم نصرةالدین ابوبکربن محمد، بر زور و قدرت خود مانند بازی کردن بر رشته‌های باریک و ظریف رفتار می‌کند، نه اینکه مانند یک فیل سنگین بر پشت یک مور کوچک پا بگذارد.
هوش مصنوعی: شکرگزاری از خداوندی که تمامی جهان را پناه میدهد و انصاف شاه را از این حکایت بیشتر می‌داند.
هوش مصنوعی: به انصاف شاه (سلطان) امید دارم کسی را که در این داستان، هر چند کم، چیزی ببیند.
هوش مصنوعی: اگر کسی داستانی از دور ببینید، نه سایه‌ای بر آن گسترش می‌یابد و نه نوری به آن می‌تابد.
هوش مصنوعی: اگر کسی از در وارد شود، آن‌گاه آوازخوان (سراینده) با سر و صدای بلند و شور و هیجان به اوج می‌رسد.
هوش مصنوعی: در این کتاب گنجی که پر از طلاست، کلیدهای زیادی برای دسترسی به ثروت‌های پنهان از دنیای واقعی وجود دارد که من در آنجا قرار داده‌ام.
هوش مصنوعی: کسی که کلید طلا را به دست آورد، می‌تواند بسیاری از رازها و گنج‌های پنهانی را کشف کند و طلسم‌ها را بشکند.
هوش مصنوعی: اگر گنج پنهان قابل مشاهده نباشد، در نهایت با کلید طلا پیدا خواهد شد و این امر خوشحال‌کننده خواهد بود.
هوش مصنوعی: تو می‌دانی که این مروارید نیم‌سفت چه گنجینه‌های ارزشمندی را در خود پنهان دارد.
هوش مصنوعی: این گوهر سفت (سنگ قیمتی) از وجود تو سرشار از شادابی و نشاط است و شایستهٔ توست که من دربارهٔ تو ستایش کنم و سپاس بگویم.
هوش مصنوعی: خرد، گنجینه‌های ما را به زمین می‌اندازد و بر این اساس، دوست‌داشتن و ستایش ما را افزایش میدهد.
هوش مصنوعی: وقتی چنین دستوری از پادشاه صادر شد که تصویر و نام ما را بر این نگار (گلدان یا شیء تزئینی) حک کنند،
هوش مصنوعی: به دستور شاه، اندیشه و فکر خود را باید پرورش دهم و تقویت کنم، زیرا او گفته است که باید فکری شایسته و عمیق در ذهن داشته باشم.
هوش مصنوعی: عروسی را به آن مجلس بزرگ می‌فرستم که در آنجا چهرهٔ شاه روشن و شاداب میشود.
هوش مصنوعی: برای چنین شاهی باید شادی بی‌پایان باشد و بر روی زمین به خاطر این مرد بزرگ و نیک بخت، بهترین و شادترین چیزها آرزو شود.
هوش مصنوعی: به اندازه‌ای که فاصله‌ها از هم کم یا زیاد می‌شوند، نور چراغ روشن جهان هم وجود دارد.
هوش مصنوعی: گل که در باغ وجود دارد، باید مانند چراغی باشد که روشنی جهان را فراهم می‌کند و در شب، روشنایی روز را به ارمغان آورد.
هوش مصنوعی: دشمن او با زبان به آتش کشیده، مانند سگی که دندانش را نشان میدهد، خشم و نفرتش را نشان میدهد، و همین‌طور مانند چراغی که در شب روشنایی دارد، زخم‌هایش در دلش روشن و نمایان است.
هوش مصنوعی: نظامی می‌گوید که همیشه در ایوان نصرةالدین ابوبکربن محمد، دولت و موفقیت او مانند شب و روز وجود دارد و این شایستگی او را می‌ستایند و برایش آرزوی موفقیت و درخشش می‌کنند.
هوش مصنوعی: کسی که همیشه دلش برای دیگران می‌سوزد و نیکوکار است، از چشم بدی‌ها در امان می‌ماند و آسیب نمی‌بیند.
هوش مصنوعی: از صبحگاهی که پر از سحر و جادو است، آن خانه و مکان را ویران نخواهی دید، زیرا که دیوارهایش از سفال و مصالحی ساخته شده که در برابر آسیب‌ها مقاوم و محکم است.
هوش مصنوعی: دعای نظامی در صبحگاه برای شاه، به‌مثابه‌ی رقیبی دو چیز به نام‌های «سداب» و «سپند» را ذکر می‌کند. این دو نام احتمالاً نمادهایی از خیر و برکت هستند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.